Tuesday, March 27, 2018
Saturday, March 17, 2018
Friday, March 16, 2018
Wednesday, March 14, 2018
ကရင္ၿပည္သို႔ ဝင္လာေသာ ဗမာ့ သတ္မေတာ္ စစ္ေခြးေတြကို ကရင္ တပ္မဟာ ( ၅ )မွ ...
https://www.youtube.com/watch?v=Hgak0WuGtOQ&feature=youtu.be
Wednesday, March 7, 2018
Saturday, March 3, 2018
Wednesday, February 21, 2018
Monday, February 12, 2018
Sunday, February 4, 2018
Tuesday, January 23, 2018
ခလရ ၂၉၇တို႔ကို ထပ္ၿပီး ဂ်င္းထည္႔ လိုက္ၿခင္း
====
24.1.2018
ဒီမနက္ အေစာႀကီး 3:30AMမွာ ႐ွဒူဇြပ္နားက ခလရ (၂၉၇)တို႔
တပ္စြဲရာ ေနရာကို KIA ရင္း(၁၁,၁၄)တို႔
ဝင္ျဗဳန္း ဂ်င္းထည္႔ ေထာင္းျပီး အိုးစဥ္ တီးေပးၾကပါတယ္ ။
တပ္စြဲရာ ေနရာကို KIA ရင္း(၁၁,၁၄)တို႔
ဝင္ျဗဳန္း ဂ်င္းထည္႔ ေထာင္းျပီး အိုးစဥ္ တီးေပးၾကပါတယ္ ။
ခလရ ၂၉၇ဟာ ဒီ အေတာအတြင္း အႀကီးအက်ယ္ ဂ်င္းထည္႔
ျဗင္းခံ ေနရလို႔ မပခတို႔ သာလြန္လူ အင္အား လက္နက္ မၽိဴးစံု ပါ
ထပ္ျဖည္႔ ေပးတဲ့ အျပင္ ၿပည္သူ႔စစ္ေတြကို ပါ
ထည္႔ေပးေနရတဲ့ တပ္ရင္း ပါ ။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ရက္ ကေတာ့ ၁၀၅ မမကို ခလရ ၂၉၇ဆီ လာပို႔ ၾကပါတယ္ ။
ျဗင္းခံ ေနရလို႔ မပခတို႔ သာလြန္လူ အင္အား လက္နက္ မၽိဴးစံု ပါ
ထပ္ျဖည္႔ ေပးတဲ့ အျပင္ ၿပည္သူ႔စစ္ေတြကို ပါ
ထည္႔ေပးေနရတဲ့ တပ္ရင္း ပါ ။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ရက္ ကေတာ့ ၁၀၅ မမကို ခလရ ၂၉၇ဆီ လာပို႔ ၾကပါတယ္ ။
KIA တို႔ကို ခံစစ္နဲ႔ သာ ေနေနမယ္လို႔ ထင္ထားတဲ့
ခလရ(၂၉၇) ငပိန္းတို႔မွာ ဒီမနက္ အေစာႀကီး KIA တို႔
တိုက္စစ္ ဖြင့္လိုက္ေတာ့ အႀကီးအက်ယ္ အထိနာ ဂ်င္းေထာင္း ခံရ ၿပန္ၿပီ ။
ခလရ(၂၉၇) ငပိန္းတို႔မွာ ဒီမနက္ အေစာႀကီး KIA တို႔
တိုက္စစ္ ဖြင့္လိုက္ေတာ့ အႀကီးအက်ယ္ အထိနာ ဂ်င္းေထာင္း ခံရ ၿပန္ၿပီ ။
Bravo ရင္း(၁၁,၁၄)
San Aung Myo
vai Ah Ba Awng
Kachih Media War
vai Ah Ba Awng
Kachih Media War
Monday, May 22, 2017
မမွၽတၿခင္း
မမွၽတၿခင္း
===
ေခြးမၽိဳးေတြေၾကာင့္ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု သမိုင္းကို မသိရတာ သူတို႔ ဗမာ့ သတ္မေတာ္ သမိုင္း ေၾကာင့္ ပဲ ။
၂၄နာရီ ၊ လနဲ႔ ခၽီၿပီး ေလာ္နဲ႔ ႏွိပ္စက္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ
၂၄နာရီ ၊ လနဲ႔ ခၽီၿပီး ေလာ္နဲ႔ ႏွိပ္စက္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ
=====
ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ တစ္ရပ္ကြက္လံုးကို ေလာ္ႀကီးနဲ႔ ၂၄နာရီ ၊ လနဲ႔ ခ်ီးျပီး ႏွိပ္စက္တာကို ကၽန္တဲ့ ဘာသာဝင္ေတြ ဘာမွ မေျပာခဲ့ၾကဘူး ။ အခုဟာက သံုးနာရီေကၽာ္ေလာက္ အခ်ိန္ ၊ အနည္းဆံုး ကိုယ့္ ပတ္ဝန္းကၽင္ေလာက္ ၾကားႏုိင္ေလာက္တဲ့ အရာကို မႀကိဳက္ရင္ ၂၄နာရီ ၊ လနဲ႔ ခၽီၿပီး ေလာ္နဲ႔ ႏွိပ္စက္တဲ့ ဤအရာကို ပိုၿပီး ဆင္ျခင္ ေျပာင္းလဲ သင့္ပါတယ္ ။
ငါတို႔ ႀကီးပဲ ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ကိုေတာ့ ေျမာင္းပုတ္ထဲ ကန္ခ် ပစ္ရမယ္ ။ ေလာကႀကီးနဲ႔လည္း အလြန္တရာမွ ခါးသီးၿပီး ယုတ္ဆိုး လြန္းတယ္ ။
=====
ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ တစ္ရပ္ကြက္လံုးကို ေလာ္ႀကီးနဲ႔ ၂၄နာရီ ၊ လနဲ႔ ခ်ီးျပီး ႏွိပ္စက္တာကို ကၽန္တဲ့ ဘာသာဝင္ေတြ ဘာမွ မေျပာခဲ့ၾကဘူး ။ အခုဟာက သံုးနာရီေကၽာ္ေလာက္ အခ်ိန္ ၊ အနည္းဆံုး ကိုယ့္ ပတ္ဝန္းကၽင္ေလာက္ ၾကားႏုိင္ေလာက္တဲ့ အရာကို မႀကိဳက္ရင္ ၂၄နာရီ ၊ လနဲ႔ ခၽီၿပီး ေလာ္နဲ႔ ႏွိပ္စက္တဲ့ ဤအရာကို ပိုၿပီး ဆင္ျခင္ ေျပာင္းလဲ သင့္ပါတယ္ ။
ငါတို႔ ႀကီးပဲ ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ကိုေတာ့ ေျမာင္းပုတ္ထဲ ကန္ခ် ပစ္ရမယ္ ။ ေလာကႀကီးနဲ႔လည္း အလြန္တရာမွ ခါးသီးၿပီး ယုတ္ဆိုး လြန္းတယ္ ။
က်ဴနီးရွားႏိုင္ငံမွ အမွန္တရားႏွင့္ ဂုဏ္သိကၡာေကာ္မရွင္
က်ဴနီးရွားႏိုင္ငံမွ အမွန္တရားႏွင့္ ဂုဏ္သိကၡာေကာ္မရွင္
======
(၁)
လြန္ခဲ့ေသာ ၂၀၁၆ခု ႏို၀င္ဘာက က်ဴနီးရွားႏိုင္ငံတြင္အစိုးရမဟုတ္ေသာျပည္သူအမ်ား စုေပါင္း၍ အမွန္တရားႏွင့္ ဂုဏ္သိကၡာ (Truth and Dignity Commission) ဆိုသည့္ေကာ္မရွင္တစ္ခုကို ဖြဲ႔စည္းခဲ့ပါသည္။ အာဏာရွင္ဘင္အလီ (Zine el-Abidine Ben Ali) လက္ထက္က ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာအစိုးရ၏ ရက္စက္ၾကမ္း ၾကဳတ္စြာဖိႏွိပ္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ လုပ္ရပ္မ်ားကိုၾကားနာစစ္ေဆးေပးမည့္ ေကာ္မရွင္တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ မတရားညႇဥ္းပမ္း ႏွိပ္စက္ခံရသူ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းက်ခံရသူ၊ ေသဆံုး ခဲ့ရသူတို႔၏ ေဆြမ်ိဳးသက္ေသမ်ားဖိတ္ေခၚ၍သူတို႔ အေတြ႔အၾကံဳမ်ားကုိ ၾကားနာၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အာဏာပိုင္မ်ားဘက္ မွလည္း မည္သူမဆိုလာေရာက္ ထြက္ဆိုႏိုင္ေၾကာင္းကိုလည္း ဖိတ္ေခၚထားပါသည္။
(၂)
၂၀၁၁ခု လြန္ခဲ့ေသာ ၆ႏွစ္က က်ဴနီးရွားႏိုင္ငံတြင္ သစ္သီးေရာင္းသူတဦး စီးပြားေရးဒဏ္ ဖိစီးျပီး ဆႏၵျပသည့္ အေနျဖင့္ မိမိဘာသာ သတ္ေသခဲ့ရာမွ အာရပ္ေႏြဦး (Arab Spring) ဟုေခၚေသာ လူထုလႈပ္ရွားမႈတရပ္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါသည္။ ထိုလႈပ္ရွားမႈသည္ အီဂ်စ္၊ ယီမင္၊ လစ္ဗ်ားႏွင့္ဆီးရီးယားႏိုင္ငံမ်ားသို႔ လ်င္ျမန္စြာပ်ံ႕ႏွံ႔သြားခဲ့ပါသည္။
ယခု၂၀၁၇ ခုႏွစ္ေရာက္ေသာအခါ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံတြင္ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ထားေသာ အရပ္သားအစိုးရမွာ ျဖဳတ္ခ်ခံခဲ့ရျပီးစစ္အာဏာရွင္အစိုးရ ရွိေနပါသည္။ ယီမင္၊ ဆီးရီးယားႏွင့္ လစ္ဗ်ားႏိုင္ငံတို႔တြင္ ဆိုးရြားေသာ ျပည္တြင္းစစ္မ်ားျဖစ္ေနၾက ရပါသည္။ က်ဴနီးရွားႏိုင္ငံတႏိုင္ငံတြင္သာ ဒီမိုကေရစီက်က် ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ထားေသာ အစိုးရက အုပ္ခ်ဳပ္လ်က္ ရွိပါသည္။
အာရပ္ေႏြဦးလႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ႏိုင္ငံအမ်ားျပားတြင္ အာဏာရွင္ၾကီးမ်ား ျပဳတ္က်သြားၾကေသာ္လည္း လူအမ်ားေမွ်ာ္လင့္သလို ဒီမိုကေရစီလူ႔ေဘာင္သစ္ကိုမထူေထာင္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါ၊ အာဏာရွင္မ်ား လက္ထက္က အတိုက္အခံအဖြဲ႔ အစည္းမ်ားအေပၚ ရက္ရက္စက္စက္ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့ျခင္းမ်ားေၾကာင့္ ၀န္ထမ္းအဖြဲ႔အစည္း (သို႔မဟုတ္) လူမႈအဖြဲ႔အစည္းဟူ၍ အခိုင္အမာ မက်န္ရစ္ေတာ့ပါ၊ အာဏာရွင္မ်ားမရွိေတာ့ခ်ိန္တြင္ ႏိုင္ငံတြင္ လိုအပ္သည့္ ဗ်ဴရုိကေရစီ ယႏၱယားကို ဆက္လက္ မလည္ပတ္ေစႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု သံုးသပ္ၾကပါသည္။
က်ဴနီးရွားႏိုင္ငံတြင္မူ ျပည္သူမ်ားဘက္က အစဥ္ရပ္တည္ခဲ့ေသာ အဖြဲ႔အစည္းတခုရွိခဲ့ပါသည္။ ႏိုင္ငံတြင္ အၾကီးဆံုး အလုပ္သမား သမဂၢ (Trade Union) က ဦးေဆာင္၍ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္တြင္ ဥပေဒပညာရွင္မ်ား၊ လူ႔အခြင့္အေရးတက္ၾကြလႈပ္ရွားသူမ်ား စုေပါင္း၍ (National Dialogue Quartet) ေခၚ အဖြဲ႔အစည္းကို ထူေထာင္ခဲ့ၾကပါသည္။ သူတို႔သည္ မတူညီေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအၾကား၊ ၾကား၀င္ေစ့စပ္ေပးႏိုင္မႈေၾကာင့္ ပဋိပကၡမ်ားကို သက္သာေစခဲ့သည္။ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္တြင္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ေရးဆြဲႏိုင္ခဲ့ၾကျပီး လြတ္လပ္ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲကိုက်င္းပႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။ ဒီမိုကေရစီ အစိုးရတက္လာေသာအခါ ထိုအဖြဲ႔ၾကီးကို ႏိုဘယ္လ္ေကာ္မတီက ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အတြက္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဗယ္ဆုကို ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့ပါသည္။
(၂)
ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံ၏ လူျဖဴအစိုးရ ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားအျပီးတြင္ အာဏာရပါတီႏွင့္ အစိုးရ ကဦးေဆာင္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ေသာ (Truth and Reconciliation Commission) အေၾကာင္းကို ၾကားဖူးၾကပါသည္။ အသားအေရာင္ခြဲျခားမႈစနစ္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္လာေသာ အာဖရိကအစိုးရသစ္က ျပည္သူတို႔၏ နစ္နာခ်က္မ်ားကို စံုစမ္း၊ စစ္ေဆး၊ ျပဳျပင္ ထိမ္းသိမ္းသင့္သည္တို႔ကို လုပ္ေဆာင္ၾကရန္ ျဖစ္ပါသည္။
က်ဴးနီးရွားႏိုင္ငံကလည္းျဖစ္ျပီးသမွ်အေၾကာင္းတို႔ကို ေမ့ေပ်ာက္ျပစ္ျခင္းထက္ ၄င္းတို႔ကိုစနစ္တက် မွတ္တမ္း တင္ထားလို ဟန္ရွိပါသည္။ ေထာင္ေပါင္မ်ားစြာေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ားက ဘာရလိမ့္မည္ဟူ ေသာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ဘာမွမရွိဘဲ ေကာ္မရွင္သို႔ လာေရာက္ထြက္ခ်က္ေပးၾကပါသည္။ ထိုထြက္ဆိုသူမ်ားအား စာျဖင့္လည္းေကာင္း၊ မက္ေဆ့ခ်္ မ်ားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ တယ္လီဖံုးတို႔မွလည္းေကာင္း၊ အားေပးစာ၊ အၾကံျပဳစာ၊ ေထာက္ခံခ်က္ေပးစာ စသည္တို႔ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေထာက္ခံမႈမ်ား ရရွိေနၾကပါသည္။
ငါးလအတြင္း ၾကားနာမႈ ရွစ္ၾကိမ္လုပ္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါသည္။ မည္သို႔ပင္ စိတ္ထိခိုက္ေၾကကြဲရပါသည္ ဆိုေစ၊ မိမိတို႔၏ အတိတ္ျဖစ္ရပ္မ်ားႏွင့္ခံစားခ်က္အသီးသီးကို ရင္ဖြင့္ေနၾကပါသည္။ အာဏာရွင္ေဟာင္း ဘင္အလီ ကိုယ္တိုင္မွာ ေဆာ္ဒီအာေရးဗီးရားႏိုင္ငံတြင္ ေနထိုင္ေနရာမွ ထိုတီဗြီအစီအစဥ္မ်ားကို အျမဲၾကည့္ရႈ႕ နားေထာင္ ေနသည္ဟု သူ႔ေရွ႕ေနလုပ္သူက ေျပာျပပါသည္။
ထိုေကာ္မရွင္ အလုပ္လုပ္ပံုမ်ားမွာ ျပည္တြင္းစစ္ႏွင့္အျခားပဋိပကၡမ်ားျဖင့္ ျပည့္ေနေသာ အေရွ႔အလယ္ပိုင္း ေဒသအတြင္း၌ ေတာက္ပေသာအလင္းေရာင္တခု သဘြယ္ ျဖစ္ေနသည္ဟု သတင္းစာမ်ားက ေရးၾကပါသည္။
က်ဴနီးရွားႏိုင္ငံတြင္း၌ ျပႆနာမ်ားျပီးဆံုးသြားျပီဟုဆုိလိုျခင္းမဟုတ္ပါ၊ လူငယ္လူရြယ္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာတို႔ မွာ အၾကမ္းဖက္သမား (ISIS) အဖြဲ႔ႏွင့္သြားေရာက္ပူးေပါင္းေနၾကျပီး အခ်ိဳ႕မွာလည္း ႏိုင္ငံသို႔ ျပန္လာေနၾကျပီ ျဖစ္သည္။ အလုပ္လက္မဲ့ျပႆနာ၊ အက်င့္ပ်က္ျခစားေနျခင္းမ်ား၊ အၾကမ္းဖက္ ေသာင္းၾကမ္းသူတို႔၏ တိုက္ခိုက္မႈမ်ားေၾကာင့္ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနမွာ ရႈတ္ေထြးေနဆဲျဖစ္သည္ဟုလည္းဆိုႏိုင္ပါသည္။
ေကာ္မရွင္၏ ဦးတည္ခ်က္ျဖစ္သည့္ ျပီးခဲ့ေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားမွ သင္ခန္းစာရယူရန္၊ အျပစ္ရွိသူမ်ားကို ထိုက္သင့္ေသာ ျပစ္ဒဏ္ကိုေပးႏိုင္ရန္၊ တဖက္ကလည္း ရန္သူေတာ္မ်ားအၾကား ေၾကေအးေျပလည္ျပီး အတူ တကြေနထိုင္ အလုပ္လုပ္ႏို္င္ရန္ကိစၥမ်ားမွာ အေႏွာင့္အယွက္ႏွင့္ အခက္အခဲမ်ားစြာ ေတြ႔ၾကံဳၾကရပါသည္။ ေကာ္မရွင္၏ လုပ္ရပ္မ်ားကို ရႈတ္ခ်သူမ်ားလည္းရွိေနၾကပါသည္။
မည္သို႔ဆိုေစ ျပည္သူသန္းေပါင္းမ်ားစြာတို႔က သက္ေသထြက္ခ်က္မ်ားကိုရင္သတ္ရႈ႕ေမာၾကည့္ရႈအားေပး ေနၾကပါသည္။ အမွန္တရားကိုေျပာၾကားျခင္းျဖင့္ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းသင့္ျမတ္ေရး၏ လမ္းစတခုျဖစ္သည္ ဟုလည္း သေဘာေပါက္လာၾကပါသည္။ ဘာမွမျဖစ္ေစဦး တျပည္လံုးက ပါ၀င္ေဆြေႏြး (National Debate) ေနၾကသည္ကိုျမင္ရသည္မွာ အားတက္ဖြယ္ပင္ျဖစ္ပါသည္။
ပဌမဆံုးအၾကိမ္ အခမ္းအနားကို ျပည္သူမ်ား၏ ၃ပံု၁ပံု (၁.၈ သန္း) ကတီဗြီမ်ားမွၾကည့္ခဲ့ၾကျပီးလူဦးေရႏွစ္သန္း ခန္႔က အင္တာနက္မွၾကည့္ရႈခဲ့ၾကပါသည္။ တီဗြီကုမၺဏီၾကီး ၄ခုက တျပိဳင္နက္တည္းထုတ္လႊင့္ေပးခဲ့ၾကပါသည္။ အႏွစ္ ၆၀ၾကာေအာင္ အုပ္ခ်ဳပ္သြားေသာအာဏာရွင္အစိုးရလက္ထက္ လူသတ္မႈမ်ား၊ ေပ်ာက္ဆံုးသြားသူမ်ား၊ အၾကမ္းဖက္ႏွိပ္စက္မႈမ်ား အေၾကာင္းကို ညဥ္႔နက္သန္းေခါင္တိုင္သည္အထိ သက္ေသမ်ားက ဆက္တိုက္ ထြက္ဆိုခဲ့ၾကပါသည္။ ၂၀၁၀-၁၁ ခုႏွစ္အထိ အစိုးရက ဖံုးကြယ္ရန္ၾကိဳးစားမႈမ်ား၊ လိမ္လည္ေျပာဆိုခ်က္မ်ားမွာ တစတစႏွင့္ ရုပ္လံုးေပၚလာၾကပါသည္။
သူအဖမ္းခံရစဥ္က အသက္ ၂၀ သာရွိေသးေသာ Mr Bramin ဆိုသူမွာ သူ႔အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ဖြဲ႔ြဲ႔ႏြဲ႔ေျပာျပရင္း၊ ေနခ်င္းညဥ္႔ခ်င္း ႏိုင္ငံေက်ာ္သူျဖစ္သြားပါသည္။ အစၥလာမ္ စစ္ေသြးႂကြသူမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းသည္ဟူေသာ စြက္စြဲခ်က္ျဖင့္ သူ အဖမ္းခံခဲ့ရျခင္းျဖစ္ရာ သူ၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားေပ်ာက္ဆံုးသြားရပံု၊ သူ၏မိသားစု၀င္မ်ားကို အစိုးရအရာရွိမ်ားကႏွိပ္ကြတ္ၾကပံုမ်ားကို စီကာပတ္ကံုးေျပာျပခဲ့ပါသည္။
သူက သူတို႔၏အေျခအေနမွာ အီရတ္ႏိုင္ငံ (Abu Ghrab Prison) ေထာင္ထက္ အေျခအေနပိုဆိုးေၾကာင္း၊ သူက ထိုစဥ္က ေထာင္ပိုင္ျဖစ္သူ၏နာမည္ကို ထုတ္ေဖၚေျပာခဲ့ရာ ထိုေတာင္ပိုင္က ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈမ်ားႏွင့္ ပါတ္သက္၍ ျငင္းဆိုျခင္းမျပဳခဲ့ပါဟုဆိုသည္။ ထိုစဥ္က ေထာင္၀န္ထမ္းႏွစ္ဦး ကလည္း ေကာ္မရွင္သို႔လာျပီး အစစ္ခံခဲ့ရာ သူ႔ထြက္ဆိုခ်က္မ်ားမွာ မွန္ကန္သည္ဟုေထာက္ခံခဲ့ၾကပါသည္။ “ကြၽန္ေတာ္က သူတို႔ကိုအျပစ္ မတင္ပါဘူး စနစ္ၾကီးမွာဘဲအျပစ္ရွိပါတယ္” ဟု သူကေျပာသည္။ ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ခံရသူတစ္ဦး၏ ခြင့္လႊတ္ ေသာအေျပာအဆိုကို တိုင္းျပည္က ရင္သတ္ရႈေမာၾကည့္ရႈအားေပးခဲ့ၾကပါသည္။
ယခုအခ်ိန္အထိ ၾကားနာျပီးသမွ် အမႈေပါင္း ၆၅၀၀၀ ေက်ာ္မွ်ရွိျပီးျဖစ္ရာ အမႈ ၁၀၀ ခန္႔ကို ဆက္လက္အေရး ယူႏိုင္ရန္ တင္ျပမည္ဟု ေကာ္မရွင္ထုတ္ျပန္ခ်က္မ်ားက ဆိုသည္။
ယခုကဲ့သို႔ျပီးခဲ့ေသာ ျပစ္မႈမ်ားအား ျပန္လည္သံုးသပ္ရေသာ အေတြ႔အၾကံဳမ်ားကို ေတာင္အာဖရိက၊ လက္တင္ အေမရိက ပိုလန္ႏွင့္အျခားႏိုင္ငံအခ်ိဳ႕တြင္ ၾကံဳခဲ့ၾကဖူးသည္။ ထိုႏိုင္ငံမ်ား၏ အေတြ႔အၾကံဳမ်ားမွ သင္ခန္းစာယူ၍ ႏွိပ္စက္သူႏွင့္ ခံရသူကို မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္ရေအာင္ မျပဳလုပ္ပါဟု ေကာ္မရွင္ကဆိုသည္။ ထိုသို႔ မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္ ေပးလ်င္ မလိုလားအပ္ေသာခံစားခ်က္ေပါက္ကြဲမႈမ်ားၾကံဳၾကရသည္။ ေကာ္မရွင္က လာမည့္အစီအစဥ္မ်ားတြင္ အာဏာပိုင္မ်ားဘက္မွ သက္ေသ ထြက္သူမ်ားကို အဓိကထားဖိတ္ေခၚထားျပီး သူ႔တို႔က ထုတ္ေဖၚေျပာဆိုၾကမွ သာအာဏာရွင္တို႔၏သေဘာ သဘာ၀ကို ပိုမိုနားလည္ႏိုင္မည္ဟုယူဆၾကသည္။
(၃)
က်ဴနီးရွားႏိုင္ငံ လက္ရွိသမၼတၾကီးျဖစ္သူ မစၥတာအက္စ္ဘာစီ (Beji Caid Essebsi) ေသာ္လည္းေကာင္း သူ၏အစိုးရ အရာရွိၾကီးမ်ားေသာ္လည္းေကာင္း ေကာ္မရွင္၏ဖိတ္ေခၚခ်က္ကို လက္မခံခဲ့ၾကပါ၊ သမၼတၾကီး မွာယခင္အာ ဏာရွင္ လက္ထက္က အစိုးရအဖြဲ႔၀င္တဦးလည္းျဖစ္ပါသည္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း ေကာ္မရွင္မွာ တဖက္သက္က်လြန္းသည္။ နစ္နာသူမ်ားဘက္က ပါလြန္းသည္ဟု ေ၀ဖန္ၾကပါသည္။
က်ဴနီးရွားႏိုင္ငံကဲ့သို႔ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအံုၾကြေတာ္လွန္ျပီး လူအမ်ားေသဆံုးၾကရေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားက အစိုးရ ကို မိမိတို႔၏ေပၚလစီႏွင့္ တိုင္းျပည္အေျခအေနတို႔ကို ျပန္လည္သံုးသပ္ရန္အခြင့္အေရးမ်ားေပးခဲ့ပါသည္။ ယခု ဒီမိုကေရစီေခတ္ တြင္လည္း အတိတ္ကာလကဘာေတြမွားျပီး ဘယ္သို႔လမ္းမွားေရာက္ၾကရျခင္းအေၾကာင္းကို ေပၚလစီေရး ဆြဲသူ အာဏာ ပိုင္မ်ားက သိရွိနားလည္သေဘာေပါက္ၾကရန္လိုသည္။
ျပစ္မႈက်ဴးလြန္သူမ်ားကို ေဖၚထုတ္အျပစ္ေပးရန္ထက္ ဘာ့ေၾကာင့္မွားခဲ့ရသည္ဆိုျခင္းကို သိနားလည္ၾကရပါ မည္၊ သို႔မွသာ အနာဂါတ္ႏိုင္ငံေတာ္တြင္ မလိုလားအပ္ေသာ ေပၚလစီအမွားမ်ားခ်မွတ္ျခင္းကို ေရွာင္ရွားႏိုင္ၾက မည္ျဖစ္ပါသည္။
ကိုသန္းလြင္
Ref: Tunisia’s Truth- Telling Renews a Revolution’s Promise, Painfully, Carlotta Gall, New York Time, April 22 2017.
( မိုးမခ )
======
(၁)
လြန္ခဲ့ေသာ ၂၀၁၆ခု ႏို၀င္ဘာက က်ဴနီးရွားႏိုင္ငံတြင္အစိုးရမဟုတ္ေသာျပည္သူအမ်ား စုေပါင္း၍ အမွန္တရားႏွင့္ ဂုဏ္သိကၡာ (Truth and Dignity Commission) ဆိုသည့္ေကာ္မရွင္တစ္ခုကို ဖြဲ႔စည္းခဲ့ပါသည္။ အာဏာရွင္ဘင္အလီ (Zine el-Abidine Ben Ali) လက္ထက္က ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာအစိုးရ၏ ရက္စက္ၾကမ္း ၾကဳတ္စြာဖိႏွိပ္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ လုပ္ရပ္မ်ားကိုၾကားနာစစ္ေဆးေပးမည့္ ေကာ္မရွင္တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ မတရားညႇဥ္းပမ္း ႏွိပ္စက္ခံရသူ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းက်ခံရသူ၊ ေသဆံုး ခဲ့ရသူတို႔၏ ေဆြမ်ိဳးသက္ေသမ်ားဖိတ္ေခၚ၍သူတို႔ အေတြ႔အၾကံဳမ်ားကုိ ၾကားနာၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အာဏာပိုင္မ်ားဘက္ မွလည္း မည္သူမဆိုလာေရာက္ ထြက္ဆိုႏိုင္ေၾကာင္းကိုလည္း ဖိတ္ေခၚထားပါသည္။
(၂)
၂၀၁၁ခု လြန္ခဲ့ေသာ ၆ႏွစ္က က်ဴနီးရွားႏိုင္ငံတြင္ သစ္သီးေရာင္းသူတဦး စီးပြားေရးဒဏ္ ဖိစီးျပီး ဆႏၵျပသည့္ အေနျဖင့္ မိမိဘာသာ သတ္ေသခဲ့ရာမွ အာရပ္ေႏြဦး (Arab Spring) ဟုေခၚေသာ လူထုလႈပ္ရွားမႈတရပ္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါသည္။ ထိုလႈပ္ရွားမႈသည္ အီဂ်စ္၊ ယီမင္၊ လစ္ဗ်ားႏွင့္ဆီးရီးယားႏိုင္ငံမ်ားသို႔ လ်င္ျမန္စြာပ်ံ႕ႏွံ႔သြားခဲ့ပါသည္။
ယခု၂၀၁၇ ခုႏွစ္ေရာက္ေသာအခါ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံတြင္ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ထားေသာ အရပ္သားအစိုးရမွာ ျဖဳတ္ခ်ခံခဲ့ရျပီးစစ္အာဏာရွင္အစိုးရ ရွိေနပါသည္။ ယီမင္၊ ဆီးရီးယားႏွင့္ လစ္ဗ်ားႏိုင္ငံတို႔တြင္ ဆိုးရြားေသာ ျပည္တြင္းစစ္မ်ားျဖစ္ေနၾက ရပါသည္။ က်ဴနီးရွားႏိုင္ငံတႏိုင္ငံတြင္သာ ဒီမိုကေရစီက်က် ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ထားေသာ အစိုးရက အုပ္ခ်ဳပ္လ်က္ ရွိပါသည္။
အာရပ္ေႏြဦးလႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ႏိုင္ငံအမ်ားျပားတြင္ အာဏာရွင္ၾကီးမ်ား ျပဳတ္က်သြားၾကေသာ္လည္း လူအမ်ားေမွ်ာ္လင့္သလို ဒီမိုကေရစီလူ႔ေဘာင္သစ္ကိုမထူေထာင္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါ၊ အာဏာရွင္မ်ား လက္ထက္က အတိုက္အခံအဖြဲ႔ အစည္းမ်ားအေပၚ ရက္ရက္စက္စက္ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့ျခင္းမ်ားေၾကာင့္ ၀န္ထမ္းအဖြဲ႔အစည္း (သို႔မဟုတ္) လူမႈအဖြဲ႔အစည္းဟူ၍ အခိုင္အမာ မက်န္ရစ္ေတာ့ပါ၊ အာဏာရွင္မ်ားမရွိေတာ့ခ်ိန္တြင္ ႏိုင္ငံတြင္ လိုအပ္သည့္ ဗ်ဴရုိကေရစီ ယႏၱယားကို ဆက္လက္ မလည္ပတ္ေစႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု သံုးသပ္ၾကပါသည္။
က်ဴနီးရွားႏိုင္ငံတြင္မူ ျပည္သူမ်ားဘက္က အစဥ္ရပ္တည္ခဲ့ေသာ အဖြဲ႔အစည္းတခုရွိခဲ့ပါသည္။ ႏိုင္ငံတြင္ အၾကီးဆံုး အလုပ္သမား သမဂၢ (Trade Union) က ဦးေဆာင္၍ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္တြင္ ဥပေဒပညာရွင္မ်ား၊ လူ႔အခြင့္အေရးတက္ၾကြလႈပ္ရွားသူမ်ား စုေပါင္း၍ (National Dialogue Quartet) ေခၚ အဖြဲ႔အစည္းကို ထူေထာင္ခဲ့ၾကပါသည္။ သူတို႔သည္ မတူညီေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအၾကား၊ ၾကား၀င္ေစ့စပ္ေပးႏိုင္မႈေၾကာင့္ ပဋိပကၡမ်ားကို သက္သာေစခဲ့သည္။ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္တြင္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ေရးဆြဲႏိုင္ခဲ့ၾကျပီး လြတ္လပ္ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲကိုက်င္းပႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။ ဒီမိုကေရစီ အစိုးရတက္လာေသာအခါ ထိုအဖြဲ႔ၾကီးကို ႏိုဘယ္လ္ေကာ္မတီက ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အတြက္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဗယ္ဆုကို ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့ပါသည္။
(၂)
ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံ၏ လူျဖဴအစိုးရ ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားအျပီးတြင္ အာဏာရပါတီႏွင့္ အစိုးရ ကဦးေဆာင္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ေသာ (Truth and Reconciliation Commission) အေၾကာင္းကို ၾကားဖူးၾကပါသည္။ အသားအေရာင္ခြဲျခားမႈစနစ္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္လာေသာ အာဖရိကအစိုးရသစ္က ျပည္သူတို႔၏ နစ္နာခ်က္မ်ားကို စံုစမ္း၊ စစ္ေဆး၊ ျပဳျပင္ ထိမ္းသိမ္းသင့္သည္တို႔ကို လုပ္ေဆာင္ၾကရန္ ျဖစ္ပါသည္။
က်ဴးနီးရွားႏိုင္ငံကလည္းျဖစ္ျပီးသမွ်အေၾကာင္းတို႔ကို ေမ့ေပ်ာက္ျပစ္ျခင္းထက္ ၄င္းတို႔ကိုစနစ္တက် မွတ္တမ္း တင္ထားလို ဟန္ရွိပါသည္။ ေထာင္ေပါင္မ်ားစြာေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ားက ဘာရလိမ့္မည္ဟူ ေသာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ဘာမွမရွိဘဲ ေကာ္မရွင္သို႔ လာေရာက္ထြက္ခ်က္ေပးၾကပါသည္။ ထိုထြက္ဆိုသူမ်ားအား စာျဖင့္လည္းေကာင္း၊ မက္ေဆ့ခ်္ မ်ားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ တယ္လီဖံုးတို႔မွလည္းေကာင္း၊ အားေပးစာ၊ အၾကံျပဳစာ၊ ေထာက္ခံခ်က္ေပးစာ စသည္တို႔ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေထာက္ခံမႈမ်ား ရရွိေနၾကပါသည္။
ငါးလအတြင္း ၾကားနာမႈ ရွစ္ၾကိမ္လုပ္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါသည္။ မည္သို႔ပင္ စိတ္ထိခိုက္ေၾကကြဲရပါသည္ ဆိုေစ၊ မိမိတို႔၏ အတိတ္ျဖစ္ရပ္မ်ားႏွင့္ခံစားခ်က္အသီးသီးကို ရင္ဖြင့္ေနၾကပါသည္။ အာဏာရွင္ေဟာင္း ဘင္အလီ ကိုယ္တိုင္မွာ ေဆာ္ဒီအာေရးဗီးရားႏိုင္ငံတြင္ ေနထိုင္ေနရာမွ ထိုတီဗြီအစီအစဥ္မ်ားကို အျမဲၾကည့္ရႈ႕ နားေထာင္ ေနသည္ဟု သူ႔ေရွ႕ေနလုပ္သူက ေျပာျပပါသည္။
ထိုေကာ္မရွင္ အလုပ္လုပ္ပံုမ်ားမွာ ျပည္တြင္းစစ္ႏွင့္အျခားပဋိပကၡမ်ားျဖင့္ ျပည့္ေနေသာ အေရွ႔အလယ္ပိုင္း ေဒသအတြင္း၌ ေတာက္ပေသာအလင္းေရာင္တခု သဘြယ္ ျဖစ္ေနသည္ဟု သတင္းစာမ်ားက ေရးၾကပါသည္။
က်ဴနီးရွားႏိုင္ငံတြင္း၌ ျပႆနာမ်ားျပီးဆံုးသြားျပီဟုဆုိလိုျခင္းမဟုတ္ပါ၊ လူငယ္လူရြယ္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာတို႔ မွာ အၾကမ္းဖက္သမား (ISIS) အဖြဲ႔ႏွင့္သြားေရာက္ပူးေပါင္းေနၾကျပီး အခ်ိဳ႕မွာလည္း ႏိုင္ငံသို႔ ျပန္လာေနၾကျပီ ျဖစ္သည္။ အလုပ္လက္မဲ့ျပႆနာ၊ အက်င့္ပ်က္ျခစားေနျခင္းမ်ား၊ အၾကမ္းဖက္ ေသာင္းၾကမ္းသူတို႔၏ တိုက္ခိုက္မႈမ်ားေၾကာင့္ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနမွာ ရႈတ္ေထြးေနဆဲျဖစ္သည္ဟုလည္းဆိုႏိုင္ပါသည္။
ေကာ္မရွင္၏ ဦးတည္ခ်က္ျဖစ္သည့္ ျပီးခဲ့ေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားမွ သင္ခန္းစာရယူရန္၊ အျပစ္ရွိသူမ်ားကို ထိုက္သင့္ေသာ ျပစ္ဒဏ္ကိုေပးႏိုင္ရန္၊ တဖက္ကလည္း ရန္သူေတာ္မ်ားအၾကား ေၾကေအးေျပလည္ျပီး အတူ တကြေနထိုင္ အလုပ္လုပ္ႏို္င္ရန္ကိစၥမ်ားမွာ အေႏွာင့္အယွက္ႏွင့္ အခက္အခဲမ်ားစြာ ေတြ႔ၾကံဳၾကရပါသည္။ ေကာ္မရွင္၏ လုပ္ရပ္မ်ားကို ရႈတ္ခ်သူမ်ားလည္းရွိေနၾကပါသည္။
မည္သို႔ဆိုေစ ျပည္သူသန္းေပါင္းမ်ားစြာတို႔က သက္ေသထြက္ခ်က္မ်ားကိုရင္သတ္ရႈ႕ေမာၾကည့္ရႈအားေပး ေနၾကပါသည္။ အမွန္တရားကိုေျပာၾကားျခင္းျဖင့္ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းသင့္ျမတ္ေရး၏ လမ္းစတခုျဖစ္သည္ ဟုလည္း သေဘာေပါက္လာၾကပါသည္။ ဘာမွမျဖစ္ေစဦး တျပည္လံုးက ပါ၀င္ေဆြေႏြး (National Debate) ေနၾကသည္ကိုျမင္ရသည္မွာ အားတက္ဖြယ္ပင္ျဖစ္ပါသည္။
ပဌမဆံုးအၾကိမ္ အခမ္းအနားကို ျပည္သူမ်ား၏ ၃ပံု၁ပံု (၁.၈ သန္း) ကတီဗြီမ်ားမွၾကည့္ခဲ့ၾကျပီးလူဦးေရႏွစ္သန္း ခန္႔က အင္တာနက္မွၾကည့္ရႈခဲ့ၾကပါသည္။ တီဗြီကုမၺဏီၾကီး ၄ခုက တျပိဳင္နက္တည္းထုတ္လႊင့္ေပးခဲ့ၾကပါသည္။ အႏွစ္ ၆၀ၾကာေအာင္ အုပ္ခ်ဳပ္သြားေသာအာဏာရွင္အစိုးရလက္ထက္ လူသတ္မႈမ်ား၊ ေပ်ာက္ဆံုးသြားသူမ်ား၊ အၾကမ္းဖက္ႏွိပ္စက္မႈမ်ား အေၾကာင္းကို ညဥ္႔နက္သန္းေခါင္တိုင္သည္အထိ သက္ေသမ်ားက ဆက္တိုက္ ထြက္ဆိုခဲ့ၾကပါသည္။ ၂၀၁၀-၁၁ ခုႏွစ္အထိ အစိုးရက ဖံုးကြယ္ရန္ၾကိဳးစားမႈမ်ား၊ လိမ္လည္ေျပာဆိုခ်က္မ်ားမွာ တစတစႏွင့္ ရုပ္လံုးေပၚလာၾကပါသည္။
သူအဖမ္းခံရစဥ္က အသက္ ၂၀ သာရွိေသးေသာ Mr Bramin ဆိုသူမွာ သူ႔အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ဖြဲ႔ြဲ႔ႏြဲ႔ေျပာျပရင္း၊ ေနခ်င္းညဥ္႔ခ်င္း ႏိုင္ငံေက်ာ္သူျဖစ္သြားပါသည္။ အစၥလာမ္ စစ္ေသြးႂကြသူမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းသည္ဟူေသာ စြက္စြဲခ်က္ျဖင့္ သူ အဖမ္းခံခဲ့ရျခင္းျဖစ္ရာ သူ၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားေပ်ာက္ဆံုးသြားရပံု၊ သူ၏မိသားစု၀င္မ်ားကို အစိုးရအရာရွိမ်ားကႏွိပ္ကြတ္ၾကပံုမ်ားကို စီကာပတ္ကံုးေျပာျပခဲ့ပါသည္။
သူက သူတို႔၏အေျခအေနမွာ အီရတ္ႏိုင္ငံ (Abu Ghrab Prison) ေထာင္ထက္ အေျခအေနပိုဆိုးေၾကာင္း၊ သူက ထိုစဥ္က ေထာင္ပိုင္ျဖစ္သူ၏နာမည္ကို ထုတ္ေဖၚေျပာခဲ့ရာ ထိုေတာင္ပိုင္က ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈမ်ားႏွင့္ ပါတ္သက္၍ ျငင္းဆိုျခင္းမျပဳခဲ့ပါဟုဆိုသည္။ ထိုစဥ္က ေထာင္၀န္ထမ္းႏွစ္ဦး ကလည္း ေကာ္မရွင္သို႔လာျပီး အစစ္ခံခဲ့ရာ သူ႔ထြက္ဆိုခ်က္မ်ားမွာ မွန္ကန္သည္ဟုေထာက္ခံခဲ့ၾကပါသည္။ “ကြၽန္ေတာ္က သူတို႔ကိုအျပစ္ မတင္ပါဘူး စနစ္ၾကီးမွာဘဲအျပစ္ရွိပါတယ္” ဟု သူကေျပာသည္။ ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ခံရသူတစ္ဦး၏ ခြင့္လႊတ္ ေသာအေျပာအဆိုကို တိုင္းျပည္က ရင္သတ္ရႈေမာၾကည့္ရႈအားေပးခဲ့ၾကပါသည္။
ယခုအခ်ိန္အထိ ၾကားနာျပီးသမွ် အမႈေပါင္း ၆၅၀၀၀ ေက်ာ္မွ်ရွိျပီးျဖစ္ရာ အမႈ ၁၀၀ ခန္႔ကို ဆက္လက္အေရး ယူႏိုင္ရန္ တင္ျပမည္ဟု ေကာ္မရွင္ထုတ္ျပန္ခ်က္မ်ားက ဆိုသည္။
ယခုကဲ့သို႔ျပီးခဲ့ေသာ ျပစ္မႈမ်ားအား ျပန္လည္သံုးသပ္ရေသာ အေတြ႔အၾကံဳမ်ားကို ေတာင္အာဖရိက၊ လက္တင္ အေမရိက ပိုလန္ႏွင့္အျခားႏိုင္ငံအခ်ိဳ႕တြင္ ၾကံဳခဲ့ၾကဖူးသည္။ ထိုႏိုင္ငံမ်ား၏ အေတြ႔အၾကံဳမ်ားမွ သင္ခန္းစာယူ၍ ႏွိပ္စက္သူႏွင့္ ခံရသူကို မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္ရေအာင္ မျပဳလုပ္ပါဟု ေကာ္မရွင္ကဆိုသည္။ ထိုသို႔ မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္ ေပးလ်င္ မလိုလားအပ္ေသာခံစားခ်က္ေပါက္ကြဲမႈမ်ားၾကံဳၾကရသည္။ ေကာ္မရွင္က လာမည့္အစီအစဥ္မ်ားတြင္ အာဏာပိုင္မ်ားဘက္မွ သက္ေသ ထြက္သူမ်ားကို အဓိကထားဖိတ္ေခၚထားျပီး သူ႔တို႔က ထုတ္ေဖၚေျပာဆိုၾကမွ သာအာဏာရွင္တို႔၏သေဘာ သဘာ၀ကို ပိုမိုနားလည္ႏိုင္မည္ဟုယူဆၾကသည္။
(၃)
က်ဴနီးရွားႏိုင္ငံ လက္ရွိသမၼတၾကီးျဖစ္သူ မစၥတာအက္စ္ဘာစီ (Beji Caid Essebsi) ေသာ္လည္းေကာင္း သူ၏အစိုးရ အရာရွိၾကီးမ်ားေသာ္လည္းေကာင္း ေကာ္မရွင္၏ဖိတ္ေခၚခ်က္ကို လက္မခံခဲ့ၾကပါ၊ သမၼတၾကီး မွာယခင္အာ ဏာရွင္ လက္ထက္က အစိုးရအဖြဲ႔၀င္တဦးလည္းျဖစ္ပါသည္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း ေကာ္မရွင္မွာ တဖက္သက္က်လြန္းသည္။ နစ္နာသူမ်ားဘက္က ပါလြန္းသည္ဟု ေ၀ဖန္ၾကပါသည္။
က်ဴနီးရွားႏိုင္ငံကဲ့သို႔ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအံုၾကြေတာ္လွန္ျပီး လူအမ်ားေသဆံုးၾကရေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားက အစိုးရ ကို မိမိတို႔၏ေပၚလစီႏွင့္ တိုင္းျပည္အေျခအေနတို႔ကို ျပန္လည္သံုးသပ္ရန္အခြင့္အေရးမ်ားေပးခဲ့ပါသည္။ ယခု ဒီမိုကေရစီေခတ္ တြင္လည္း အတိတ္ကာလကဘာေတြမွားျပီး ဘယ္သို႔လမ္းမွားေရာက္ၾကရျခင္းအေၾကာင္းကို ေပၚလစီေရး ဆြဲသူ အာဏာ ပိုင္မ်ားက သိရွိနားလည္သေဘာေပါက္ၾကရန္လိုသည္။
ျပစ္မႈက်ဴးလြန္သူမ်ားကို ေဖၚထုတ္အျပစ္ေပးရန္ထက္ ဘာ့ေၾကာင့္မွားခဲ့ရသည္ဆိုျခင္းကို သိနားလည္ၾကရပါ မည္၊ သို႔မွသာ အနာဂါတ္ႏိုင္ငံေတာ္တြင္ မလိုလားအပ္ေသာ ေပၚလစီအမွားမ်ားခ်မွတ္ျခင္းကို ေရွာင္ရွားႏိုင္ၾက မည္ျဖစ္ပါသည္။
ကိုသန္းလြင္
Ref: Tunisia’s Truth- Telling Renews a Revolution’s Promise, Painfully, Carlotta Gall, New York Time, April 22 2017.
( မိုးမခ )
သမိုင္းလိမ္နဲ႔ ျမန္မာ စစ္အစိုးရ
သမိုင္းလိမ္နဲ႔ ျမန္မာ စစ္အစိုးရ
=====
သမုိင္းမသိရင္ႏိုင္ငံေရးမသိဘူး၊
သမုိင္းမရွိရင္ႏိုင္ငံေရးမရွိဘူး၊
သမုိင္းမမွန္ရင္ႏိုင္ငံေရးမမွန္ဘူး၊
သမုိင္းဖ်က္ရင္ႏိုင္ငံေရးပ်က္တယ္၊
ဒီေန႔ျမန္မာႏိုင္ငံမွာလူငယ္ေတြကအစ
လြတ္ေတာ္အမတ္အဆုံးသမုိင္းကုိ
ေက်ေက်ညွက္ညွက္မေလ့လာမသိရွိပဲ
ႏုိင္ငံေရးေတြမွာေျပာၾကျငင္းခုံၾက
အမတ္ေတြလုပ္ေနၾကတာအမ်ားၾကီးေတြ႔ရတယ္၊
ဒီလုိသမုိင္းရဲ႔တန္ဘုိးကုိမသိတဲ့ႏုိင္ငံေရး
လုပ္သူေတြ လႈပ္ေဆာ္သူေတြေၾကာင့္
ျငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ နီးသလုိလုိနဲ႔ တစ္ခါတစ္ေလ
ေ၀းေ၀းသြားတတ္တယ္၊
ျပီးေတာ့သမုိင္းအမွားကုိေတာက္ေလွ်ာက္အမွန္ထင္လာခဲ့ျပီး
သမုိင္းမွန္ကုိလူေတြသိေအာင္ၾကိဳးစားတင္ျပသူေတြကုိေတာင္
ျပသနာရွာမုန္းတီးတာေတြကုိေတြ႔ခဲ့ရဘူးတယ္၊
ယုတ္အစြဆုံး ဒီေန႔ေခါင္းေဆာင္ပုိင္းေတြမွာေတာင္
သမုိင္းအမွားကုိသိသိၾကီးနဲ႔ လက္ခံေရႊ႔လွ်ားေနၾကတဲ့
သူေတြအမ်ားၾကီးပဲ၊ ဒါဟာ သစၥာေဖါက္ျခင္းတစ္မ်ဳိးပဲ၊
ဒီေန႔စာသင္ေက်ာင္းေတြမွာ ကေလးေတြကုိသင္ေပးေနတဲ့
သမုိင္းစာအုပ္ထဲမွာ အဆိပ္အေတာက္ေတြအမ်ားၾကီး
ပါေနတယ္ဆုိတာ သိသူေတြရွိေနေပမဲ့ျပင္ဖုိ႔ဘယ္သူကမွ
မတတ္ႏိုင္ၾကဘူး၊
အစုိးရအဆက္ဆက္ကဖန္တီးလာတာေတြကုိ
လူထုကမသိပဲလက္ခံေနတာေၾကာင့္
လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႔ျပင္ဖုိ႔မလြယ္တာပဲ၊
အသိရွိတဲ့အစုိးရဆုိရင္ ဒီသမုိင္းရဲ႔တန္ဘုိးကုိ
ျပန္လည္အဖတ္ဆယ္ရလိမ့္မယ္၊
ေျပာရမယ္ဆုိရင္ အစုိးရအဆက္ဆက္ဟာ
တာ၀န္မဲ့ျပီးရင္းမဲ့ေနခဲ့တယ္၊
သမုိင္းအမွန္ကုိေျပာရဲဆုိရဲသူေတြဒီထက္မက
ေပၚထြက္လာဖုိ႔ အနာဂတ္မွာအေရးၾကီးတယ္၊
သမုိင္းဟာက်ယ္ျပန္႔လြန္းတယ္၊
ေသတဲ့အထိေလ့လာလုိ႔မကုန္ႏိုင္ဘူး၊
ဒါေပမဲ့မိမိနဲ႔သက္ဆုိင္တဲ့သမုိင္းကုိေတာ့ေက်ညွာက္ဖုိ႔လုိတယ္၊
သမုိင္းကုိသစၥာေဖါက္သူေနၾကသူေတြအမ်ားၾကီးပဲ၊
သိလုိ႔ေဖါက္တာထက္မသိလုိ႔ေဖါက္တာပုိမ်ားတယ္၊
ကုိယ့္အနီးအနားမွာပင္ရွိတတ္တယ္၊
ျမင္ေအာင္ၾကည့္တတ္ဖုိ႔ပဲလုိတယ္၊
ကိုကိုဦး
=====
သမုိင္းမသိရင္ႏိုင္ငံေရးမသိဘူး၊
သမုိင္းမရွိရင္ႏိုင္ငံေရးမရွိဘူး၊
သမုိင္းမမွန္ရင္ႏိုင္ငံေရးမမွန္ဘူး၊
သမုိင္းဖ်က္ရင္ႏိုင္ငံေရးပ်က္တယ္၊
ဒီေန႔ျမန္မာႏိုင္ငံမွာလူငယ္ေတြကအစ
လြတ္ေတာ္အမတ္အဆုံးသမုိင္းကုိ
ေက်ေက်ညွက္ညွက္မေလ့လာမသိရွိပဲ
ႏုိင္ငံေရးေတြမွာေျပာၾကျငင္းခုံၾက
အမတ္ေတြလုပ္ေနၾကတာအမ်ားၾကီးေတြ႔ရတယ္၊
ဒီလုိသမုိင္းရဲ႔တန္ဘုိးကုိမသိတဲ့ႏုိင္ငံေရး
လုပ္သူေတြ လႈပ္ေဆာ္သူေတြေၾကာင့္
ျငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ နီးသလုိလုိနဲ႔ တစ္ခါတစ္ေလ
ေ၀းေ၀းသြားတတ္တယ္၊
ျပီးေတာ့သမုိင္းအမွားကုိေတာက္ေလွ်ာက္အမွန္ထင္လာခဲ့ျပီး
သမုိင္းမွန္ကုိလူေတြသိေအာင္ၾကိဳးစားတင္ျပသူေတြကုိေတာင္
ျပသနာရွာမုန္းတီးတာေတြကုိေတြ႔ခဲ့ရဘူးတယ္၊
ယုတ္အစြဆုံး ဒီေန႔ေခါင္းေဆာင္ပုိင္းေတြမွာေတာင္
သမုိင္းအမွားကုိသိသိၾကီးနဲ႔ လက္ခံေရႊ႔လွ်ားေနၾကတဲ့
သူေတြအမ်ားၾကီးပဲ၊ ဒါဟာ သစၥာေဖါက္ျခင္းတစ္မ်ဳိးပဲ၊
ဒီေန႔စာသင္ေက်ာင္းေတြမွာ ကေလးေတြကုိသင္ေပးေနတဲ့
သမုိင္းစာအုပ္ထဲမွာ အဆိပ္အေတာက္ေတြအမ်ားၾကီး
ပါေနတယ္ဆုိတာ သိသူေတြရွိေနေပမဲ့ျပင္ဖုိ႔ဘယ္သူကမွ
မတတ္ႏိုင္ၾကဘူး၊
အစုိးရအဆက္ဆက္ကဖန္တီးလာတာေတြကုိ
လူထုကမသိပဲလက္ခံေနတာေၾကာင့္
လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႔ျပင္ဖုိ႔မလြယ္တာပဲ၊
အသိရွိတဲ့အစုိးရဆုိရင္ ဒီသမုိင္းရဲ႔တန္ဘုိးကုိ
ျပန္လည္အဖတ္ဆယ္ရလိမ့္မယ္၊
ေျပာရမယ္ဆုိရင္ အစုိးရအဆက္ဆက္ဟာ
တာ၀န္မဲ့ျပီးရင္းမဲ့ေနခဲ့တယ္၊
သမုိင္းအမွန္ကုိေျပာရဲဆုိရဲသူေတြဒီထက္မက
ေပၚထြက္လာဖုိ႔ အနာဂတ္မွာအေရးၾကီးတယ္၊
သမုိင္းဟာက်ယ္ျပန္႔လြန္းတယ္၊
ေသတဲ့အထိေလ့လာလုိ႔မကုန္ႏိုင္ဘူး၊
ဒါေပမဲ့မိမိနဲ႔သက္ဆုိင္တဲ့သမုိင္းကုိေတာ့ေက်ညွာက္ဖုိ႔လုိတယ္၊
သမုိင္းကုိသစၥာေဖါက္သူေနၾကသူေတြအမ်ားၾကီးပဲ၊
သိလုိ႔ေဖါက္တာထက္မသိလုိ႔ေဖါက္တာပုိမ်ားတယ္၊
ကုိယ့္အနီးအနားမွာပင္ရွိတတ္တယ္၊
ျမင္ေအာင္ၾကည့္တတ္ဖုိ႔ပဲလုိတယ္၊
ကိုကိုဦး
ရာစုသစ္၌ ေမြးဖြားျခင္း
ရာစုသစ္၌ ေမြးဖြားျခင္း
=====
ေလာကႀကီးထဲမွာ
ေမြးဖြားျခင္းနဲ႔
ေႂကြလြင့္ျခင္း
ေရာက္ရစျမဲ
အေကာင္းနဲ႔ အဆိုး
အလင္းႏွင့္ အေမွာင္
ဒြန္တြဲ ေနတဲ့ ေလာကႀကီးမွာ
ကြၽႏ္ုပ္တို႔ လူသားေတြ
ျဖတ္သန္း စီးဆင္း ေနၾက
ဒြန္တြဲ ေနတဲ့ ေလာကႀကီးမွာ
ေကာင္းမြန္ အသိတရား
လုပ္ေဆာင္ ႏုိင္စြမ္း
အားအင္ ခြန္အားမ်ားကို
အသစ္တဖန္ ေမြးဖြားၾက
=====
ေလာကႀကီးထဲမွာ
ေမြးဖြားျခင္းနဲ႔
ေႂကြလြင့္ျခင္း
ေရာက္ရစျမဲ
အေကာင္းနဲ႔ အဆိုး
အလင္းႏွင့္ အေမွာင္
ဒြန္တြဲ ေနတဲ့ ေလာကႀကီးမွာ
ကြၽႏ္ုပ္တို႔ လူသားေတြ
ျဖတ္သန္း စီးဆင္း ေနၾက
ဒြန္တြဲ ေနတဲ့ ေလာကႀကီးမွာ
ေကာင္းမြန္ အသိတရား
လုပ္ေဆာင္ ႏုိင္စြမ္း
အားအင္ ခြန္အားမ်ားကို
အသစ္တဖန္ ေမြးဖြားၾက
လမ္းသံုးေၾကာင္း
လမ္းသံုးေၾကာင္း
======
ဒုတိယကမ႓ာစစ္ၿပီးေတာ့ ဂ်ပန္ဖက္ဆစ္နယ္ခ်ဲ႕ စစ္႐ံႈးသြားၿပီး အဂၤလိပ္ကိုလုိနီနယ္ခ်ဲ႕လဲ ေတာ္ေတာ္ႀကီး ခ်ိနဲ႔အားနည္း သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဗမာျပည္သူလူထုေတြနဲ႔ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးသမားေတြအဖို႔ လြတ္လပ္ေရး စိတ္ကူးေတြ အေကာင္အထည္ ေပၚဖို႔ နီးစပ္လာခဲ့တယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ဗမာျပည္ ထူေထာင္ေရးနဲ႔ပတ္သက္ ၿပီး လမ္းေၾကာင္းသံုးေၾကာင္းလဲ အၿပိဳင္ေပၚ လာခဲ့တယ္။ (လက္ဝဲ) ဖက္ဒရယ္လမ္းေၾကာင္း၊ သီးျခားလြတ္ လပ္ေရးလမ္းေၾကာင္းနဲ႔ အင္ပါယာလမ္းေၾကာင္းတို႔ျဖစ္တယ္။
အဂၤလိပ္ေတြ ၁၈၂၆ မွာ ပထမဆံုးသိမ္းခဲ့တဲ့ ရခိုင္ နဲ႔ တနသၤာရီ၊ ၁၈၅၂ မွာ ဒုတိယေျမာက္သိမ္းခဲ့တဲ့ ေအာက္ဗမာျပည္၊ ၁၈၈၅ မွာ တတိယသိမ္းခဲ့တဲ့ အထက္ဗမာျပည္တို႔ဟာ ဗမာျပည္မ Burma Proper အျဖစ္ ပူးေပါင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးခ်ခံရၿပီး ၁၈၈၅ ေနာက္ပိုင္းမွ သိမ္းပိုက္ခံရတဲ့ ရွမ္း ကခ်င္ ခ်င္း ကရင္နီ နယ္ေျမ ေတြကိုေတာ့ သီးျခားအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေတြခ်ခဲ့တယ္။ ဒီနယ္ေျမေတြကို ၁၉၃၅ ခုမွာ ႁခြင္းခ်န္နယ္ေျမမ်ား Scheduled Areas လို႔သတ္မွတ္ၿပီး ဇယား (၁) နယ္ေျမနဲ႔ ဇယား (၂) နယ္ေျမေတြအျဖစ္ ခြဲျခားခဲ့တယ္။ ဇယား (၁) ဝင္နယ္ေျမေတြက ဗမာျပည္မအစိုးရေအာက္မွာမရွိဘဲ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ႀကီးႀကီးမားမားရ ၿပီး ဇယား (၂) ဝင္နယ္ေျမေတြကေတာ့ ဗမာျပည္မအစိုးရေအာက္မွာ ကိုယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ တစံုတရာရခဲ့ တယ္။ အဂၤလိပ္ေတြရဲ႕ ႏွိပ္ကြပ္ေသြးစုတ္မႈကို အမ်ားဆံုးခံရတဲ့ ဗမာျပည္မဟာ သဘာဝက်စြာဘဲ ႏိုင္ငံေရးအရ အလႈပ္ရွား အထႂကြဆံုးျဖစ္ခဲ့တယ္။
ရခိုင္ မြန္ ဗမာ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြဟာ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး လြတ္လပ္ ေရးကို အျပင္းထန္ဆံုးတိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ၾကတယ္။ အဲသလိုတိုက္ပြဲဝင္ရာမွာ အဓိကအားျဖင့္ ဗမာျပည္မ အဝန္း အဝိုင္းရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးကိုဘဲ စိတ္ဝင္စားခဲ့တာျဖစ္ၿပီး ရွမ္း ကခ်င္ ခ်င္း ကရင္နီ နယ္ေျမေတြကို ဗမာျပည္ နဲ႔ မသက္ဆိုင္ဘူးလို႔ဘဲ သေဘာေပါက္ၾကတယ္။ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕သမားရဲ႕ ေသြးခြဲအုပ္ခ်ဳပ္ေရး Divide-and-Rule ေၾကာင့္ ေသြးကြဲရတာလို႔ အေၾကာင္းျပၾကေပမဲ့ တကယ္ေတာ့ သမိုင္းေၾကာင္းအရ၊ ပထဝီအေန အထားအရ၊ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔သဘာဝအရ သီးျခားစီျဖစ္ေနခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။
ဒီႏိုင္ငံေရးသမားေတြထဲမွာ လက္ဝဲသမားေတြကေတာ့ မာ့က္စ္-လီနင္တုိ႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံတကာဝါဒ (ဝါ) လူမ်ဳိးစံု ေသြးစည္းခ်စ္ၾကည္ေရးဝါဒ Internationalism ခံယူၾကတာျဖစ္လို႔ ဗမာျပည္မအပါအဝင္ တိုင္းရင္းသားနယ္ ေျမေတြ တပူးတေပါင္းတည္း လြတ္လပ္ေရးယူဖုိ႔၊ အဲ့ဒီကာလက ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စုလို ဖက္ဒရယ္ျပည္ ေထာင္စုဖြဲ႔ဖို႔ လိုလားၾကတယ္။ ဒီထဲမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ ကြန္ျမဴနစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားနဲ႔ ရွမ္းျပည္က ဦးတင္ဧတို႔လို တိုင္းရင္းသားလက္ဝဲလူငယ္ေတြ ပါဝင္ၾကတယ္။
အဲဒီကာလက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအပါအဝင္ ဗမာျပည္လက္ဝဲသမားေတြဟာ ဆိုဗီယက္႐ုရွား၊ ယူဂို ဆလားဗီးယား ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒေတြမွာ ခြဲထြက္ခြင့္ထည့္ထားတာ၊ သမတႏိုင္ငံေတြ စုေပါင္းၿပီး ျပည္ ေထာင္စုဖြဲ႔ထားတာကို အထင္ႀကီးအားက်ေနတာျဖစ္တယ္။ ဗမာနဲ႔ေပါင္းၿပီး ျပည္ေထာင္စုဖြဲ႔ခ်င္တဲ့ ရွမ္းျပည္ ကလက္ဝဲလူငယ္ေတြကလဲ အႂကြင္းမဲ့ပူးေပါင္းေရးကို လိုလားတာမဟုတ္ဘဲ ဆိုဗီယက္မွာလို လံုးဝကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ ခြဲထြက္ခြင့္ရွိတဲ့ျပည္နယ္မ်ဳိးကုိ လိုခ်င္တာျဖစ္တယ္။
ရွမ္းျပည္ကလက္ဝဲလူငယ္ေတြ လႊမ္းမိုးထားတဲ့ အာရွလူငယ္အသင္းရဲ႕ ၁၉၄၄ ခု ဧၿပီလ ေတာင္ႀကီး ညီလာခံမွာ အဆို ၂၁ ခ်က္ခ်တဲ့ထဲက အမွတ္(၁၅) မွာ “နာမည္ေျပာင္းေရးကိစၥ။ မိစၦာအဂၤလိပ္လက္ ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ေသာအထိမ္းအမွတ္၊ ကြ်န္ဘဝကို ေမ့ေပ်ာက္နိုင္ရန္လည္းေကာင္း၊ နိုင္ငံေတာ္ အတြင္းရိွ တိုင္းရင္းသားမ်ားေသြးစည္းညီညြတ္မႈကိုလည္းေကာင္း ရည္ရြယ္၍ လက္ရိွ ဗမာနိုင္ငံေတာ္၊ ဗမာ လူမ်ဳိးဟူေသာအမည္မွ တိုင္းရင္းသားအားလံုးတို့နွင့္သက္ဆိုင္၍ အားလံုးတို့ သေဘာတူေက်နပ္မည့္ သင့္ ေလ်ာ္ေသာနာမည္တခုကို အျမန္ဆံုးေျပာင္းလဲ၍ မွည့္ေခၚေပးရန္ နိုင္ငံေတာ္အစိုးရအား ေလးနက္စြာ တိုက္တြန္းေၾကာင္း” လို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။
(‘ဇာနည္ႏိုင္ငံ’ ဆိုတဲ့နာမယ္ကိုေတာင္ အဆိုျပဳခဲ့ေသးတယ္။) ဂ်ပန္လက္နက္မခ်ခင္၊ ဒုတိယကမ႓ာစစ္မၿပီးခင္ က်င္းပတဲ့ ၁၉၄၅ ခု ဇူလိုင္လ ဗကပ ဒုတိယကြန္ဂရက္က ဖက္ဒရယ္ႏိုင္ငံထူေထာင္ဖို႔ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြထဲမွာ ပထမဆံုးအျဖစ္ အဆိုျပဳခဲ့တယ္။ ၁၉၄၆ ခု ဇန္နဝါရီလ ေရႊတိဂံုအလယ္ပစၥယံ ဖဆပလပထမညီလာခံမွာလဲ ဗကပ ကြန္ဂရက္ေလာက္ မတိက် အေသးမစိတ္ေပမဲ့ ခြဲထြက္ခြင့္နဲ့ လြတ္လပ္စြာသေဘာတူညီမႈအေျခခံေပၚမွာ စုေပါင္းႏိုင္ငံထူေထာင္ဖို႔ မူခ်ခဲ့တယ္။
ဗမာႏိုင္ငံေရးသမားေတြထဲမွာ လက္ဝဲသမားအုပ္စုအျပင္ ေနာက္အုပ္စုႏွစ္စုကေတာ့ ျပည္နယ္ေတြမပါဘဲ ဗမာျပည္မတခုတည္းနဲ႔ႏိုင္ငံထူေထာင္ခ်င္သူေတြရယ္၊ ျပည္နယ္ေတြကို ကိုလိုနီအျဖစ္သေဘာထားၿပီး ျပည္ ေထာင္စုနာမယ္ခံ တေက်ာ့ျပန္ဗမာအင္ပါယာထူေထာင္ခ်င္သူေတြရယ္ျဖစ္တယ္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေျပာ ရရင္ ဗမာႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ တိုင္းရင္းသားႏိုင္ငံေရးသမားေတြအမ်ားစုကေတာ့ သီးျခားစီလြတ္လပ္ ေရး၊ သီးျခားစီတိုင္းျပည္ထူေထာင္ေရးကိုဘဲ စိတ္ဝင္စားၾကတယ္။ ဒီထဲမွာ ထူးျခားတာက ပအိုဝ္းတိုင္း ရင္းသား ဆီဆိုင္ေစာ္ဘြား စဝ္ခြန္ၾကည္ဟာ ၁၉၃၅ ခုကတည္းက ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုတည္ေထာင္ေရး ကို တင္ျပခဲ့တာျဖစ္တယ္။
၁၉၄၅ စက္တင္ဘာလ ကႏၵီစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ဗမာကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ သီရိလကၤာႏိုင္ငံ အသြားလမ္းမွာ ကပၸလီကၽြန္းမွာ ေလယာဥ္ခဏနားေတာ့ ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာက လြတ္လပ္ေရးရရင္ ဒီကပၸလီ ကၽြန္းေတြလဲ ဗမာျပည္ထဲျပန္ထည့္ဖို႔ အဂၤလိပ္ဆီကေတာင္းရမယ္လို႔ေျပာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက လြတ္လပ္ေရးရရင္ အန္ဒမန္ကၽြန္း နီကိုဘာကၽြန္းေတြရဖို႔ထက္ ရွမ္းျပည္ ကခ်င္ျပည္ေတြ ဗမာျပည္ထဲပါဖို႔ ပိုအေရးႀကီးတယ္လို႔ ေျပာခဲ့တယ္။ ေနာင္မွာ ဗမာ့တပ္မေတာ္ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ျဖစ္လာၿပီး ဗကပ ဗဟိုေကာ္မတီ ျဖစ္သြားခဲ့တဲ့ ဗုိလ္ေက်ာ္ေဇာဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ‘အေျမာ္အျမင္ႀကီးမႈ အသိဉာဏ္ႀကီးမႈ’ကို အသက္ ထက္ဆံုး တေလးတစားနဲ႔ တဖြဖြေျပာခဲ့တယ္။
၁၉၄၆ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၈ ရက္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုယ္တုိင္ပါဝင္တဲ့ ဖဆပလ အလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႔နဲ႔ ရွမ္းျပည္လူငယ္ ကိုယ္စား လွယ္ေတြ ေတြ႔တဲ့အခါ “ႁခြင္းခ်န္နယ္မ်ားမပါဘဲ ဗမာျပည္အား လံုးဝလြတ္လပ္ေရး ေပးခဲ့ရင္ လက္ခံမလား” ေမးေတာ့ ဦးဘေဖက “ယူတန္ယူမယ္၊ အေျခအေနအရသာ ေဆာင္ရြက္ရမယ္” လို႔ ဖဆပလကိုယ္စားေျဖခဲ့တယ္။ ဖဆပလ အလုပ္အမႈေဆာင္တခ်ဳိ႕ကလဲ “ရွမ္းျပည္ဟာ ပထဝီအေနအထားအရ ကုန္းတြင္းပိတ္ ျဖစ္ေနလို႔ စီးပြားေရးနဲ႔ အၾကပ္ကိုင္လိုက္ရင္ ဗမာမ်ားနဲ႔ မေပါင္းမျဖစ္ ေပါင္းကိုေပါင္းရမယ္” လို႔ေျပာခဲ့ေသးတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကေတာ့ အဲသလုိေျပာင္မေျပာဘဲ “စီးပြားေရးစီမံကိန္းလုပ္လုိက္ရင္ တခါတည္းေပါင္း လာရမယ္”လို႔ စကားပရိယာယ္နဲ႔ ေျပာခဲ့တယ္။ ေနာင္မွာ ဖဆပလက ထုတ္ပစ္လိုက္ရတဲ့ ဝါရင့္ႏိုင္ငံေရး သမား ဗမာမြတ္စလင္ ဦးဘေဖ (ဘႀကီးဘေဖ--ေတာင္က်ေရႏြားႏွစ္ေကာင္မဝသလိုပ၊ ေမာင္ဘေဖ ငါးေထာင္မရေသာ္ေၾကာင့္လို႔ သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းက စာခ်ဳိးခဲ့ရတဲ့ ‘ပူးသတ္ေရး’အေခ်ာင္ဝါဒသမား) က ၁၉၃၁-၃၂ လန္ဒန္စားပြဲဝိုင္းအစည္းအေဝးမွာ ‘ဗမာျပည္မနဲ႔မေပါင္းရင္ ရွမ္းျပည္ထဲက ရထားလမ္းေတြ ျပန္ ျဖဳတ္ပစ္မယ္၊ စာတုိက္ေတြ ေၾကးနန္းဓာတ္တိုင္ေတြ ျဖဳတ္ပစ္လိုက္မယ္၊ အာလူးမဝယ္ဘဲ ေနလိုက္မယ္’ လို႔ ၿခိမ္းေျခာက္ခဲ့ဖူးေၾကာင္း ႐ူးသလုိေပါသလိုနဲ႔ ဂုဏ္ယူၿပီး ေျပာေနတယ္။
(တကယ္ေတာ့ အဲဒီရထားလမ္း ေတြ ဓာတ္တိုင္ေတြကလဲ အဂၤလိပ္ကလုပ္ေပးခဲ့တာျဖစ္လို႔ ဗမာအစိုးရ၊ ျပည္မအစိုးရနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ပါဘူး။) ဖဆပလ ထဲက ေတာင္ႀကီးသား ဗမာမြတ္စလင္ ဦးေဖခင္ကေတာ့ ရွမ္းျပည္လက္ဝဲလူငယ္ေတြဘက္က ပါၿပီး ဂ႐ုတစိုက္နဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နားေပါက္ေအာင္ ေျဖာင္းျဖေပးႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ပင္လံုစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ၿပီးျပန္လာေတာ့ ဦးႏု၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းတို႔က ခြဲထြက္ခြင့္ေပးတာ ကို အျပင္းအထန္ကန္႔ကြက္ၾကတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကလဲ မလြန္ဆန္ႏိုင္ဘဲ တရားသူႀကီးခ်ဳပ္ ဦးျမင့္ သိန္းကို “ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ရွမ္းနဲ႔ကခ်င္ကို အေျခခံဥပေဒထဲမွာ ခြဲထြက္ခြင့္အပိုဒ္မထည့္ဖို႔ ေျပာေပးပါ” လို႔ ခိုင္းခဲ့ တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေျပာလို႔မရရင္လဲ “မရလဲၿပီးေရာေပါ့။ အေရးႀကီးတာမွမဟုတ္ဘဲ။ တျခားႏိုင္ငံ အေျခခံဥပေဒ ေတြမွာ အဲလိုခြဲထြက္ခြင့္ပါတဲ့အပိုဒ္ကို ဘယ္တိုင္းျပည္မွာမွ အသံုးျပဳခဲ့တာ မရွိခဲ့ပါဘူး။
လိုလုိလားလား ထည့္ထားတဲ့အပိုဒ္ျဖစ္တယ္။ ဒါ့အျပင္ က်ေနာ္ ပင္လံုမွာသေဘာတူခဲ့တာကို ဖဆပလ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က လက္ခံ ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ပါမယ္” လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကေျပာခဲ့တယ္။ ေျပာတဲ့အတုိင္းဘဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မက်ဆံုးခင္ ေမလကုန္ အၿပီး က်င္းပခဲ့တဲ့ ဖဆပလ ပဏာမညီလာခံမွာ တုိင္းျပဳ ျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္အတြက္ အေျခခံဥပေဒမူၾကမ္း ဆြဲေတာ့ နံပတ္တစ္အဆင့္ရွိတဲ့ ျပည္ေထာင္စုျပည္နယ္ေတြနဲ႔ နံပတ္ႏွစ္အဆင့္ရွိတဲ့ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ရျပည္ နယ္ေတြအတြက္ ခြဲထြက္ခြင့္ထည့္ေပးခဲ့တယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္က်ဆံုးၿပီးေနာက္ ဖဆပလေခါင္းေဆာင္ေတြက ၁၉၄၇ အေျခခံဥပေဒထဲမွာ ခြဲထြက္ခြင့္မပါေစဖို႔ အျပင္းအထန္ႀကိဳးစားခဲ့ၾကေတာ့ အမ်ဳိးသားေရးအားနည္းေသးတဲ့ ခ်င္းေခါင္းေဆာင္ေတြက အလြယ္တကူ လက္ခံလိုက္ၿပီး KNU ခြဲထြက္ KYO ကရင္ေခါင္းေဆာင္ေတြကိုလဲ စည္း႐ံုးလို႔ရခဲ့တယ္။ ကခ်င္ျပည္ကိုေတာ့ ဇယား ၂ ဝင္ ဗန္းေမာ္ခ႐ိုင္ ထည့္ေပးရလို႔ ခြဲထြက္ခြင့္စြန္႔ရမယ္ ဆုိၿပီး တပတ္႐ိုက္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ရွမ္းျပည္မွာေတာ့ ေစာ္ဘြားေတြတင္မကဘဲ လက္ဝဲသမားရွမ္းလူငယ္ေတြကပါ ခြဲထြက္ခြင့္ကို ခိုင္ခိုင္မာမာ ဆုပ္ကိုင္ထားလို႔ ၄၇ အေျခခံဥပေဒထဲ ထည့္ေပးရတယ္။ ဒါေတာင္ ၁၀ ႏွစ္ျပည့္မွ ခြဲထြက္ႏိုင္တယ္လို႔ ညစ္ လိုက္ေသးတယ္။ ကရင္နီမွာလဲ ကင္းဝန္မင္းႀကီးစာခ်ဳပ္ရွိေနတဲ့အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ေထာက္ခံ ၿပီး ပူးေပါင္းခ်င္တဲ့ ကရင္နီေခါင္းေဆာင္ေတြက တျခားကရင္နီေခါင္းေဆာင္ေတြ ကရင္နီျပည္သူေတြကို စည္း႐ံုးႏိုင္ေအာင္ ခြဲထြက္ခြင့္ ထည့္ေပးလိုက္ရတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၄၇ အေျခခံဥပေဒမွာ ရွမ္းနဲ႔ကရင္နီ ႏွစ္ျပည္ နယ္ဘဲ ခြဲထြက္ခြင့္ရခဲ့တယ္။
ပဏာမျပင္ဆင္မႈညီလာခံမွာ ခ်မွတ္ခဲ့တဲ့ ျပည္နယ္ေလးမ်ဳိးနဲ႔ ျပည္နယ္အစိုးရ-ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ အာဏာ ေတြကိုလဲ ကုန္က်စရိတ္မ်ားတယ္၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့လူ မလံုေလာက္ဘူး၊ လြတ္ လပ္ေရးအျမန္ရဖို႔ အရင္လုပ္ရမယ္၊ ေနာက္မွ အေျခခံဥပေဒျပင္လဲရတယ္လို႔ လွည့္ပတ္ေျပာၿပီး တိုင္းျပဳ ျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္မွာ အေပၚယံျပည္ေထာင္စု၊ အႏွစ္သာရတျပည္ေထာင္ႏိုင္ငံလုပ္လိုက္ေတာ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုယ္တိုင္ကလဲ ရွမ္းျပည္မွာ ပေဒသရာဇ္ေစာ္ဘြားေတြအတြက္ ျပည္ နယ္(အထက္)လႊတ္ေတာ္တခု၊ သာမန္ျပည္သူေတြအတြက္ ျပည္နယ္(ေအာက္)လႊတ္ေတာ္တခု သီးသန္႔စီ ထားေပးဖို႔ ပေဒသရာဇ္ဆန္႔က်င္ေရးသမား ရွမ္းျပည္လက္ဝဲလူငယ္ေတြ တင္ျပတာကို ေငြမရွိ၊ လူမရွိဘူးလို႔ အေျဖေပးခဲ့ဖူးတယ္။
မြန္ေတြနဲ႔ဗမာေတြ အတူတူလိုျဖစ္ေနလို႔ မြန္ေတြအတြက္ သီးျခားျပည္နယ္၊ သီးျခားအခြင့္အေရးေတြ မလို ဘူးလို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုယ္တုိင္က ေျပာခဲ့ေသးတယ္။ ဒါ့အျပင္ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္အတြက္ အေျခခံဥပေဒမူၾကမ္းဆြဲတဲ့ ဖဆပလ ပဏာမညီလာခံမွာလဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ဗမာျပည္မ အေန အထားကို မရွင္းမရွင္းလုပ္ခဲ့ၿပီး လူမ်ဳိးစုလႊတ္ေတာ္အတြက္ ျပည္နယ္တိုင္း အမတ္ဦးေရတန္းတူေရြးခြင့္ မေပးခဲ့ဘဲ ဗမာျပည္မက အမတ္ဦးေရအမ်ားဆံုး (၇၀)၊ ရွမ္းနဲ႔ကရင္က ဒုတိယအမ်ားဆံုး (၃၂ ေယာက္စီ)၊ က်န္ျပည္နယ္ေတြက ကခ်င္ ၁၃ ေယာက္၊ ခ်င္း ၉ ေယာက္၊ ကရင္နီ ၄ ေယာက္ဆိုၿပီး လ်ာထားခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ တဖက္မွာလဲ ျပည္နယ္ ၄ မ်ဳိးနဲ႔ ျပည္နယ္သစ္ေတြ ထူေထာင္ခြင့္၊ ခြဲထြက္ခြင့္ေတြ လမ္းဖြင့္ေပးခဲ့ တယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ပင္လံုညီလာခံလုပ္ေနတုန္းကလဲ အတူပါလာတဲ့ ဗမာျပည္မအစိုးရအဖြဲ႔ဝင္ ဝန္ႀကီး ရခိုင္တိုင္းရင္းသား ဦးေအာင္ဇံေဝကို အေျခခံဥပေဒဆြဲရင္ ရခိုင္ျပည္နယ္အတြက္ စဥ္းစားေပးမယ္ လို႔ ကတိေပးခဲ့ဖူးတယ္။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ၿပီးေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက သိန္းေဖျမင့္ကို မဏိပူရနဲ႔အာသံကိုလႊတ္ၿပီး လြတ္လပ္ ေရးရရင္ ဗမာျပည္ထဲပါဖို႔ သြားစည္း႐ံုးေစခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဗမာစစ္သူႀကီး ဗႏၶဳလကို စိတ္အနာႀကီးနာေနဆဲ ျဖစ္တဲ့ မဏိပူရနဲ႔ အာသံျပည္နယ္ေတြက လက္မခံဘဲ အိႏၵိယနဲ႔ဘဲ ေပါင္းခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီျပည္ နယ္ေတြေအာက္မွာရွိေနတဲ့ ခ်င္းနဲ႔ နာဂေတြလဲ ၂ ႏိုင္ငံထဲ ကြဲပါသြားခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ထူေထာင္ခ်င္တဲ့ လက္ဝဲသမားေတြလဲ အေရးနိမ့္သြားခဲ့တယ္။ ဗကပ ကိုယ္တုိင္လဲ ၁၉၇၅ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဖက္ဒရယ္ကိုစြန္႔လႊတ္ၿပီး တ႐ုတ္ပံုစံကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးလိုင္း ဝင္သြားခဲ့တယ္။
ဒီလိုနဲ႔ တိုင္းရင္းသားေတြကို သဏၭာန္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ဖိႏွိပ္ကၽြန္ျပဳၿပီး (စတုတၳျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ပဥၥမျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ စတဲ့) တေက်ာ့ျပန္ ဗမာအင္ပါယာ ထူေထာင္ခ်င္သူေတြကဘဲ လႊမ္းမိုးသြားတာ အားလံုးမ်က္ျမင္ျဖစ္တယ္။ ျပည္နယ္ေတြမပါဘဲ ျပည္မတခုတည္းနဲ႔ ႏိုင္ငံထူေထာင္ခ်င္သူေတြလဲ အခု ေတာ့ ဗမာအင္ပါယာအရသာေတြ႔သြားၿပီး ဒီမိုကေရစီဆန္႔က်င္ေရး စစ္အုပ္စုဗဟိုျပဳ အင္ပါယာထူေထာင္ ခ်င္သူေတြေအာက္ ေခါင္းသွ်ဳိးဝင္သြားၿပီျဖစ္တယ္။ ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ပေစ ဒီကေန႔မွာေတာ့ လက္ဝဲမဟုတ္တဲ့ ဖက္ဒရယ္သမားေတြ ဗမာထဲမွာလဲ မ်ားလာၿပီး တိုင္းရင္းသား ေတြထဲမွာဆိုရင္ အထူးအားေကာင္းေနၿပီျဖစ္တယ္။
ဂါမဏိ
( မိုးမခ )
======
ဒုတိယကမ႓ာစစ္ၿပီးေတာ့ ဂ်ပန္ဖက္ဆစ္နယ္ခ်ဲ႕ စစ္႐ံႈးသြားၿပီး အဂၤလိပ္ကိုလုိနီနယ္ခ်ဲ႕လဲ ေတာ္ေတာ္ႀကီး ခ်ိနဲ႔အားနည္း သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဗမာျပည္သူလူထုေတြနဲ႔ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးသမားေတြအဖို႔ လြတ္လပ္ေရး စိတ္ကူးေတြ အေကာင္အထည္ ေပၚဖို႔ နီးစပ္လာခဲ့တယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ဗမာျပည္ ထူေထာင္ေရးနဲ႔ပတ္သက္ ၿပီး လမ္းေၾကာင္းသံုးေၾကာင္းလဲ အၿပိဳင္ေပၚ လာခဲ့တယ္။ (လက္ဝဲ) ဖက္ဒရယ္လမ္းေၾကာင္း၊ သီးျခားလြတ္ လပ္ေရးလမ္းေၾကာင္းနဲ႔ အင္ပါယာလမ္းေၾကာင္းတို႔ျဖစ္တယ္။
အဂၤလိပ္ေတြ ၁၈၂၆ မွာ ပထမဆံုးသိမ္းခဲ့တဲ့ ရခိုင္ နဲ႔ တနသၤာရီ၊ ၁၈၅၂ မွာ ဒုတိယေျမာက္သိမ္းခဲ့တဲ့ ေအာက္ဗမာျပည္၊ ၁၈၈၅ မွာ တတိယသိမ္းခဲ့တဲ့ အထက္ဗမာျပည္တို႔ဟာ ဗမာျပည္မ Burma Proper အျဖစ္ ပူးေပါင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးခ်ခံရၿပီး ၁၈၈၅ ေနာက္ပိုင္းမွ သိမ္းပိုက္ခံရတဲ့ ရွမ္း ကခ်င္ ခ်င္း ကရင္နီ နယ္ေျမ ေတြကိုေတာ့ သီးျခားအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေတြခ်ခဲ့တယ္။ ဒီနယ္ေျမေတြကို ၁၉၃၅ ခုမွာ ႁခြင္းခ်န္နယ္ေျမမ်ား Scheduled Areas လို႔သတ္မွတ္ၿပီး ဇယား (၁) နယ္ေျမနဲ႔ ဇယား (၂) နယ္ေျမေတြအျဖစ္ ခြဲျခားခဲ့တယ္။ ဇယား (၁) ဝင္နယ္ေျမေတြက ဗမာျပည္မအစိုးရေအာက္မွာမရွိဘဲ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ႀကီးႀကီးမားမားရ ၿပီး ဇယား (၂) ဝင္နယ္ေျမေတြကေတာ့ ဗမာျပည္မအစိုးရေအာက္မွာ ကိုယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ တစံုတရာရခဲ့ တယ္။ အဂၤလိပ္ေတြရဲ႕ ႏွိပ္ကြပ္ေသြးစုတ္မႈကို အမ်ားဆံုးခံရတဲ့ ဗမာျပည္မဟာ သဘာဝက်စြာဘဲ ႏိုင္ငံေရးအရ အလႈပ္ရွား အထႂကြဆံုးျဖစ္ခဲ့တယ္။
ရခိုင္ မြန္ ဗမာ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြဟာ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး လြတ္လပ္ ေရးကို အျပင္းထန္ဆံုးတိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ၾကတယ္။ အဲသလိုတိုက္ပြဲဝင္ရာမွာ အဓိကအားျဖင့္ ဗမာျပည္မ အဝန္း အဝိုင္းရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးကိုဘဲ စိတ္ဝင္စားခဲ့တာျဖစ္ၿပီး ရွမ္း ကခ်င္ ခ်င္း ကရင္နီ နယ္ေျမေတြကို ဗမာျပည္ နဲ႔ မသက္ဆိုင္ဘူးလို႔ဘဲ သေဘာေပါက္ၾကတယ္။ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕သမားရဲ႕ ေသြးခြဲအုပ္ခ်ဳပ္ေရး Divide-and-Rule ေၾကာင့္ ေသြးကြဲရတာလို႔ အေၾကာင္းျပၾကေပမဲ့ တကယ္ေတာ့ သမိုင္းေၾကာင္းအရ၊ ပထဝီအေန အထားအရ၊ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔သဘာဝအရ သီးျခားစီျဖစ္ေနခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။
ဒီႏိုင္ငံေရးသမားေတြထဲမွာ လက္ဝဲသမားေတြကေတာ့ မာ့က္စ္-လီနင္တုိ႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံတကာဝါဒ (ဝါ) လူမ်ဳိးစံု ေသြးစည္းခ်စ္ၾကည္ေရးဝါဒ Internationalism ခံယူၾကတာျဖစ္လို႔ ဗမာျပည္မအပါအဝင္ တိုင္းရင္းသားနယ္ ေျမေတြ တပူးတေပါင္းတည္း လြတ္လပ္ေရးယူဖုိ႔၊ အဲ့ဒီကာလက ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စုလို ဖက္ဒရယ္ျပည္ ေထာင္စုဖြဲ႔ဖို႔ လိုလားၾကတယ္။ ဒီထဲမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ ကြန္ျမဴနစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားနဲ႔ ရွမ္းျပည္က ဦးတင္ဧတို႔လို တိုင္းရင္းသားလက္ဝဲလူငယ္ေတြ ပါဝင္ၾကတယ္။
အဲဒီကာလက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအပါအဝင္ ဗမာျပည္လက္ဝဲသမားေတြဟာ ဆိုဗီယက္႐ုရွား၊ ယူဂို ဆလားဗီးယား ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒေတြမွာ ခြဲထြက္ခြင့္ထည့္ထားတာ၊ သမတႏိုင္ငံေတြ စုေပါင္းၿပီး ျပည္ ေထာင္စုဖြဲ႔ထားတာကို အထင္ႀကီးအားက်ေနတာျဖစ္တယ္။ ဗမာနဲ႔ေပါင္းၿပီး ျပည္ေထာင္စုဖြဲ႔ခ်င္တဲ့ ရွမ္းျပည္ ကလက္ဝဲလူငယ္ေတြကလဲ အႂကြင္းမဲ့ပူးေပါင္းေရးကို လိုလားတာမဟုတ္ဘဲ ဆိုဗီယက္မွာလို လံုးဝကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ ခြဲထြက္ခြင့္ရွိတဲ့ျပည္နယ္မ်ဳိးကုိ လိုခ်င္တာျဖစ္တယ္။
ရွမ္းျပည္ကလက္ဝဲလူငယ္ေတြ လႊမ္းမိုးထားတဲ့ အာရွလူငယ္အသင္းရဲ႕ ၁၉၄၄ ခု ဧၿပီလ ေတာင္ႀကီး ညီလာခံမွာ အဆို ၂၁ ခ်က္ခ်တဲ့ထဲက အမွတ္(၁၅) မွာ “နာမည္ေျပာင္းေရးကိစၥ။ မိစၦာအဂၤလိပ္လက္ ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ေသာအထိမ္းအမွတ္၊ ကြ်န္ဘဝကို ေမ့ေပ်ာက္နိုင္ရန္လည္းေကာင္း၊ နိုင္ငံေတာ္ အတြင္းရိွ တိုင္းရင္းသားမ်ားေသြးစည္းညီညြတ္မႈကိုလည္းေကာင္း ရည္ရြယ္၍ လက္ရိွ ဗမာနိုင္ငံေတာ္၊ ဗမာ လူမ်ဳိးဟူေသာအမည္မွ တိုင္းရင္းသားအားလံုးတို့နွင့္သက္ဆိုင္၍ အားလံုးတို့ သေဘာတူေက်နပ္မည့္ သင့္ ေလ်ာ္ေသာနာမည္တခုကို အျမန္ဆံုးေျပာင္းလဲ၍ မွည့္ေခၚေပးရန္ နိုင္ငံေတာ္အစိုးရအား ေလးနက္စြာ တိုက္တြန္းေၾကာင္း” လို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။
(‘ဇာနည္ႏိုင္ငံ’ ဆိုတဲ့နာမယ္ကိုေတာင္ အဆိုျပဳခဲ့ေသးတယ္။) ဂ်ပန္လက္နက္မခ်ခင္၊ ဒုတိယကမ႓ာစစ္မၿပီးခင္ က်င္းပတဲ့ ၁၉၄၅ ခု ဇူလိုင္လ ဗကပ ဒုတိယကြန္ဂရက္က ဖက္ဒရယ္ႏိုင္ငံထူေထာင္ဖို႔ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြထဲမွာ ပထမဆံုးအျဖစ္ အဆိုျပဳခဲ့တယ္။ ၁၉၄၆ ခု ဇန္နဝါရီလ ေရႊတိဂံုအလယ္ပစၥယံ ဖဆပလပထမညီလာခံမွာလဲ ဗကပ ကြန္ဂရက္ေလာက္ မတိက် အေသးမစိတ္ေပမဲ့ ခြဲထြက္ခြင့္နဲ့ လြတ္လပ္စြာသေဘာတူညီမႈအေျခခံေပၚမွာ စုေပါင္းႏိုင္ငံထူေထာင္ဖို႔ မူခ်ခဲ့တယ္။
ဗမာႏိုင္ငံေရးသမားေတြထဲမွာ လက္ဝဲသမားအုပ္စုအျပင္ ေနာက္အုပ္စုႏွစ္စုကေတာ့ ျပည္နယ္ေတြမပါဘဲ ဗမာျပည္မတခုတည္းနဲ႔ႏိုင္ငံထူေထာင္ခ်င္သူေတြရယ္၊ ျပည္နယ္ေတြကို ကိုလိုနီအျဖစ္သေဘာထားၿပီး ျပည္ ေထာင္စုနာမယ္ခံ တေက်ာ့ျပန္ဗမာအင္ပါယာထူေထာင္ခ်င္သူေတြရယ္ျဖစ္တယ္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေျပာ ရရင္ ဗမာႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ တိုင္းရင္းသားႏိုင္ငံေရးသမားေတြအမ်ားစုကေတာ့ သီးျခားစီလြတ္လပ္ ေရး၊ သီးျခားစီတိုင္းျပည္ထူေထာင္ေရးကိုဘဲ စိတ္ဝင္စားၾကတယ္။ ဒီထဲမွာ ထူးျခားတာက ပအိုဝ္းတိုင္း ရင္းသား ဆီဆိုင္ေစာ္ဘြား စဝ္ခြန္ၾကည္ဟာ ၁၉၃၅ ခုကတည္းက ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုတည္ေထာင္ေရး ကို တင္ျပခဲ့တာျဖစ္တယ္။
၁၉၄၅ စက္တင္ဘာလ ကႏၵီစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ဗမာကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ သီရိလကၤာႏိုင္ငံ အသြားလမ္းမွာ ကပၸလီကၽြန္းမွာ ေလယာဥ္ခဏနားေတာ့ ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာက လြတ္လပ္ေရးရရင္ ဒီကပၸလီ ကၽြန္းေတြလဲ ဗမာျပည္ထဲျပန္ထည့္ဖို႔ အဂၤလိပ္ဆီကေတာင္းရမယ္လို႔ေျပာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက လြတ္လပ္ေရးရရင္ အန္ဒမန္ကၽြန္း နီကိုဘာကၽြန္းေတြရဖို႔ထက္ ရွမ္းျပည္ ကခ်င္ျပည္ေတြ ဗမာျပည္ထဲပါဖို႔ ပိုအေရးႀကီးတယ္လို႔ ေျပာခဲ့တယ္။ ေနာင္မွာ ဗမာ့တပ္မေတာ္ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ျဖစ္လာၿပီး ဗကပ ဗဟိုေကာ္မတီ ျဖစ္သြားခဲ့တဲ့ ဗုိလ္ေက်ာ္ေဇာဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ‘အေျမာ္အျမင္ႀကီးမႈ အသိဉာဏ္ႀကီးမႈ’ကို အသက္ ထက္ဆံုး တေလးတစားနဲ႔ တဖြဖြေျပာခဲ့တယ္။
၁၉၄၆ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၈ ရက္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုယ္တုိင္ပါဝင္တဲ့ ဖဆပလ အလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႔နဲ႔ ရွမ္းျပည္လူငယ္ ကိုယ္စား လွယ္ေတြ ေတြ႔တဲ့အခါ “ႁခြင္းခ်န္နယ္မ်ားမပါဘဲ ဗမာျပည္အား လံုးဝလြတ္လပ္ေရး ေပးခဲ့ရင္ လက္ခံမလား” ေမးေတာ့ ဦးဘေဖက “ယူတန္ယူမယ္၊ အေျခအေနအရသာ ေဆာင္ရြက္ရမယ္” လို႔ ဖဆပလကိုယ္စားေျဖခဲ့တယ္။ ဖဆပလ အလုပ္အမႈေဆာင္တခ်ဳိ႕ကလဲ “ရွမ္းျပည္ဟာ ပထဝီအေနအထားအရ ကုန္းတြင္းပိတ္ ျဖစ္ေနလို႔ စီးပြားေရးနဲ႔ အၾကပ္ကိုင္လိုက္ရင္ ဗမာမ်ားနဲ႔ မေပါင္းမျဖစ္ ေပါင္းကိုေပါင္းရမယ္” လို႔ေျပာခဲ့ေသးတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကေတာ့ အဲသလုိေျပာင္မေျပာဘဲ “စီးပြားေရးစီမံကိန္းလုပ္လုိက္ရင္ တခါတည္းေပါင္း လာရမယ္”လို႔ စကားပရိယာယ္နဲ႔ ေျပာခဲ့တယ္။ ေနာင္မွာ ဖဆပလက ထုတ္ပစ္လိုက္ရတဲ့ ဝါရင့္ႏိုင္ငံေရး သမား ဗမာမြတ္စလင္ ဦးဘေဖ (ဘႀကီးဘေဖ--ေတာင္က်ေရႏြားႏွစ္ေကာင္မဝသလိုပ၊ ေမာင္ဘေဖ ငါးေထာင္မရေသာ္ေၾကာင့္လို႔ သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းက စာခ်ဳိးခဲ့ရတဲ့ ‘ပူးသတ္ေရး’အေခ်ာင္ဝါဒသမား) က ၁၉၃၁-၃၂ လန္ဒန္စားပြဲဝိုင္းအစည္းအေဝးမွာ ‘ဗမာျပည္မနဲ႔မေပါင္းရင္ ရွမ္းျပည္ထဲက ရထားလမ္းေတြ ျပန္ ျဖဳတ္ပစ္မယ္၊ စာတုိက္ေတြ ေၾကးနန္းဓာတ္တိုင္ေတြ ျဖဳတ္ပစ္လိုက္မယ္၊ အာလူးမဝယ္ဘဲ ေနလိုက္မယ္’ လို႔ ၿခိမ္းေျခာက္ခဲ့ဖူးေၾကာင္း ႐ူးသလုိေပါသလိုနဲ႔ ဂုဏ္ယူၿပီး ေျပာေနတယ္။
(တကယ္ေတာ့ အဲဒီရထားလမ္း ေတြ ဓာတ္တိုင္ေတြကလဲ အဂၤလိပ္ကလုပ္ေပးခဲ့တာျဖစ္လို႔ ဗမာအစိုးရ၊ ျပည္မအစိုးရနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ပါဘူး။) ဖဆပလ ထဲက ေတာင္ႀကီးသား ဗမာမြတ္စလင္ ဦးေဖခင္ကေတာ့ ရွမ္းျပည္လက္ဝဲလူငယ္ေတြဘက္က ပါၿပီး ဂ႐ုတစိုက္နဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နားေပါက္ေအာင္ ေျဖာင္းျဖေပးႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ပင္လံုစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ၿပီးျပန္လာေတာ့ ဦးႏု၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းတို႔က ခြဲထြက္ခြင့္ေပးတာ ကို အျပင္းအထန္ကန္႔ကြက္ၾကတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကလဲ မလြန္ဆန္ႏိုင္ဘဲ တရားသူႀကီးခ်ဳပ္ ဦးျမင့္ သိန္းကို “ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ရွမ္းနဲ႔ကခ်င္ကို အေျခခံဥပေဒထဲမွာ ခြဲထြက္ခြင့္အပိုဒ္မထည့္ဖို႔ ေျပာေပးပါ” လို႔ ခိုင္းခဲ့ တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေျပာလို႔မရရင္လဲ “မရလဲၿပီးေရာေပါ့။ အေရးႀကီးတာမွမဟုတ္ဘဲ။ တျခားႏိုင္ငံ အေျခခံဥပေဒ ေတြမွာ အဲလိုခြဲထြက္ခြင့္ပါတဲ့အပိုဒ္ကို ဘယ္တိုင္းျပည္မွာမွ အသံုးျပဳခဲ့တာ မရွိခဲ့ပါဘူး။
လိုလုိလားလား ထည့္ထားတဲ့အပိုဒ္ျဖစ္တယ္။ ဒါ့အျပင္ က်ေနာ္ ပင္လံုမွာသေဘာတူခဲ့တာကို ဖဆပလ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က လက္ခံ ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ပါမယ္” လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကေျပာခဲ့တယ္။ ေျပာတဲ့အတုိင္းဘဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မက်ဆံုးခင္ ေမလကုန္ အၿပီး က်င္းပခဲ့တဲ့ ဖဆပလ ပဏာမညီလာခံမွာ တုိင္းျပဳ ျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္အတြက္ အေျခခံဥပေဒမူၾကမ္း ဆြဲေတာ့ နံပတ္တစ္အဆင့္ရွိတဲ့ ျပည္ေထာင္စုျပည္နယ္ေတြနဲ႔ နံပတ္ႏွစ္အဆင့္ရွိတဲ့ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ရျပည္ နယ္ေတြအတြက္ ခြဲထြက္ခြင့္ထည့္ေပးခဲ့တယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္က်ဆံုးၿပီးေနာက္ ဖဆပလေခါင္းေဆာင္ေတြက ၁၉၄၇ အေျခခံဥပေဒထဲမွာ ခြဲထြက္ခြင့္မပါေစဖို႔ အျပင္းအထန္ႀကိဳးစားခဲ့ၾကေတာ့ အမ်ဳိးသားေရးအားနည္းေသးတဲ့ ခ်င္းေခါင္းေဆာင္ေတြက အလြယ္တကူ လက္ခံလိုက္ၿပီး KNU ခြဲထြက္ KYO ကရင္ေခါင္းေဆာင္ေတြကိုလဲ စည္း႐ံုးလို႔ရခဲ့တယ္။ ကခ်င္ျပည္ကိုေတာ့ ဇယား ၂ ဝင္ ဗန္းေမာ္ခ႐ိုင္ ထည့္ေပးရလို႔ ခြဲထြက္ခြင့္စြန္႔ရမယ္ ဆုိၿပီး တပတ္႐ိုက္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ရွမ္းျပည္မွာေတာ့ ေစာ္ဘြားေတြတင္မကဘဲ လက္ဝဲသမားရွမ္းလူငယ္ေတြကပါ ခြဲထြက္ခြင့္ကို ခိုင္ခိုင္မာမာ ဆုပ္ကိုင္ထားလို႔ ၄၇ အေျခခံဥပေဒထဲ ထည့္ေပးရတယ္။ ဒါေတာင္ ၁၀ ႏွစ္ျပည့္မွ ခြဲထြက္ႏိုင္တယ္လို႔ ညစ္ လိုက္ေသးတယ္။ ကရင္နီမွာလဲ ကင္းဝန္မင္းႀကီးစာခ်ဳပ္ရွိေနတဲ့အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ေထာက္ခံ ၿပီး ပူးေပါင္းခ်င္တဲ့ ကရင္နီေခါင္းေဆာင္ေတြက တျခားကရင္နီေခါင္းေဆာင္ေတြ ကရင္နီျပည္သူေတြကို စည္း႐ံုးႏိုင္ေအာင္ ခြဲထြက္ခြင့္ ထည့္ေပးလိုက္ရတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၄၇ အေျခခံဥပေဒမွာ ရွမ္းနဲ႔ကရင္နီ ႏွစ္ျပည္ နယ္ဘဲ ခြဲထြက္ခြင့္ရခဲ့တယ္။
ပဏာမျပင္ဆင္မႈညီလာခံမွာ ခ်မွတ္ခဲ့တဲ့ ျပည္နယ္ေလးမ်ဳိးနဲ႔ ျပည္နယ္အစိုးရ-ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ အာဏာ ေတြကိုလဲ ကုန္က်စရိတ္မ်ားတယ္၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့လူ မလံုေလာက္ဘူး၊ လြတ္ လပ္ေရးအျမန္ရဖို႔ အရင္လုပ္ရမယ္၊ ေနာက္မွ အေျခခံဥပေဒျပင္လဲရတယ္လို႔ လွည့္ပတ္ေျပာၿပီး တိုင္းျပဳ ျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္မွာ အေပၚယံျပည္ေထာင္စု၊ အႏွစ္သာရတျပည္ေထာင္ႏိုင္ငံလုပ္လိုက္ေတာ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုယ္တိုင္ကလဲ ရွမ္းျပည္မွာ ပေဒသရာဇ္ေစာ္ဘြားေတြအတြက္ ျပည္ နယ္(အထက္)လႊတ္ေတာ္တခု၊ သာမန္ျပည္သူေတြအတြက္ ျပည္နယ္(ေအာက္)လႊတ္ေတာ္တခု သီးသန္႔စီ ထားေပးဖို႔ ပေဒသရာဇ္ဆန္႔က်င္ေရးသမား ရွမ္းျပည္လက္ဝဲလူငယ္ေတြ တင္ျပတာကို ေငြမရွိ၊ လူမရွိဘူးလို႔ အေျဖေပးခဲ့ဖူးတယ္။
မြန္ေတြနဲ႔ဗမာေတြ အတူတူလိုျဖစ္ေနလို႔ မြန္ေတြအတြက္ သီးျခားျပည္နယ္၊ သီးျခားအခြင့္အေရးေတြ မလို ဘူးလို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုယ္တုိင္က ေျပာခဲ့ေသးတယ္။ ဒါ့အျပင္ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္အတြက္ အေျခခံဥပေဒမူၾကမ္းဆြဲတဲ့ ဖဆပလ ပဏာမညီလာခံမွာလဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ဗမာျပည္မ အေန အထားကို မရွင္းမရွင္းလုပ္ခဲ့ၿပီး လူမ်ဳိးစုလႊတ္ေတာ္အတြက္ ျပည္နယ္တိုင္း အမတ္ဦးေရတန္းတူေရြးခြင့္ မေပးခဲ့ဘဲ ဗမာျပည္မက အမတ္ဦးေရအမ်ားဆံုး (၇၀)၊ ရွမ္းနဲ႔ကရင္က ဒုတိယအမ်ားဆံုး (၃၂ ေယာက္စီ)၊ က်န္ျပည္နယ္ေတြက ကခ်င္ ၁၃ ေယာက္၊ ခ်င္း ၉ ေယာက္၊ ကရင္နီ ၄ ေယာက္ဆိုၿပီး လ်ာထားခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ တဖက္မွာလဲ ျပည္နယ္ ၄ မ်ဳိးနဲ႔ ျပည္နယ္သစ္ေတြ ထူေထာင္ခြင့္၊ ခြဲထြက္ခြင့္ေတြ လမ္းဖြင့္ေပးခဲ့ တယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ပင္လံုညီလာခံလုပ္ေနတုန္းကလဲ အတူပါလာတဲ့ ဗမာျပည္မအစိုးရအဖြဲ႔ဝင္ ဝန္ႀကီး ရခိုင္တိုင္းရင္းသား ဦးေအာင္ဇံေဝကို အေျခခံဥပေဒဆြဲရင္ ရခိုင္ျပည္နယ္အတြက္ စဥ္းစားေပးမယ္ လို႔ ကတိေပးခဲ့ဖူးတယ္။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ၿပီးေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက သိန္းေဖျမင့္ကို မဏိပူရနဲ႔အာသံကိုလႊတ္ၿပီး လြတ္လပ္ ေရးရရင္ ဗမာျပည္ထဲပါဖို႔ သြားစည္း႐ံုးေစခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဗမာစစ္သူႀကီး ဗႏၶဳလကို စိတ္အနာႀကီးနာေနဆဲ ျဖစ္တဲ့ မဏိပူရနဲ႔ အာသံျပည္နယ္ေတြက လက္မခံဘဲ အိႏၵိယနဲ႔ဘဲ ေပါင္းခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီျပည္ နယ္ေတြေအာက္မွာရွိေနတဲ့ ခ်င္းနဲ႔ နာဂေတြလဲ ၂ ႏိုင္ငံထဲ ကြဲပါသြားခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ထူေထာင္ခ်င္တဲ့ လက္ဝဲသမားေတြလဲ အေရးနိမ့္သြားခဲ့တယ္။ ဗကပ ကိုယ္တုိင္လဲ ၁၉၇၅ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဖက္ဒရယ္ကိုစြန္႔လႊတ္ၿပီး တ႐ုတ္ပံုစံကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးလိုင္း ဝင္သြားခဲ့တယ္။
ဒီလိုနဲ႔ တိုင္းရင္းသားေတြကို သဏၭာန္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ဖိႏွိပ္ကၽြန္ျပဳၿပီး (စတုတၳျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ပဥၥမျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ စတဲ့) တေက်ာ့ျပန္ ဗမာအင္ပါယာ ထူေထာင္ခ်င္သူေတြကဘဲ လႊမ္းမိုးသြားတာ အားလံုးမ်က္ျမင္ျဖစ္တယ္။ ျပည္နယ္ေတြမပါဘဲ ျပည္မတခုတည္းနဲ႔ ႏိုင္ငံထူေထာင္ခ်င္သူေတြလဲ အခု ေတာ့ ဗမာအင္ပါယာအရသာေတြ႔သြားၿပီး ဒီမိုကေရစီဆန္႔က်င္ေရး စစ္အုပ္စုဗဟိုျပဳ အင္ပါယာထူေထာင္ ခ်င္သူေတြေအာက္ ေခါင္းသွ်ဳိးဝင္သြားၿပီျဖစ္တယ္။ ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ပေစ ဒီကေန႔မွာေတာ့ လက္ဝဲမဟုတ္တဲ့ ဖက္ဒရယ္သမားေတြ ဗမာထဲမွာလဲ မ်ားလာၿပီး တိုင္းရင္းသား ေတြထဲမွာဆိုရင္ အထူးအားေကာင္းေနၿပီျဖစ္တယ္။
ဂါမဏိ
( မိုးမခ )
မွန္ကန္တဲ့ ေျဖာင့္မတ္ျခင္း လမ္း၌ ေလွၽာက္လမ္း ၾကပါ ဗ်ာ
မွန္ကန္တဲ့ ေျဖာင့္မတ္ျခင္း လမ္း၌ ေလွၽာက္လမ္း ၾကပါ ဗ်ာ
ေရႊမင္းရဲ႕ ဒူးေလး ပါတီကို ၾကံ႕ဖြတ္ေတြ သိန္း ၁၅၀၀ေပးၿပီး ျဖစ္လာတာ တဲ့ ။ လီဆူး ကိုယ္စားျပဳ ပါတီ ဆိုၿပီး လုပ္စား သြားတယ္ တဲ့ ။ အခုေတာ့ လီဆူး လူမ်ိဳးစုေတာင္ သူတို႔ လီဆူး ကိုယ္စားျပဳ ပါတီ မဟုတ္ေၾကာင္း ျငင္းဆို လိုက္တယ္ ။ ႐ွမ္းနီထဲမွာလည္း ထိုကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း ေတြ႔႐ွိ ရတယ္လို႔ ေျပာသြားတယ္ ။
ဖက္ဒရယ္ ဒီမိုကေရစီ ျပည္ေထာင္စု တိုင္းျပည္ အေရး ( လူသားဝါဒ အေရး )ကို တိုက္ေနတဲ့ လူေတြက ကိုယ့္ထက္ ငယ္တဲ့ သူကို ထပ္ၿပီး Nationalism ၊ Racist / Facist ေတြကို ထပ္ျပီး လုပ္ ၊ ထပ္ၿပီး က်င့္သံုးရင္ သူတို႔ အတြက္ ေကာင္းသလား ၊ မေကာင္းသလား ဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔ စဥ္စား ၾကည့္ပါ ။ Nationalism ၊ Racist / Facist ဝါဒေတြကို မႀကိဳက္လို႔ ကမၻာသိ အေနျဖင့္ ေတာ္လွန္ ေနၾကတာ မျမင္ဘူးလား ။ ေနာက္ၿပီး ဒီေခတ္က လိမ္ညာလို႔ ရတဲ့ ေခတ္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး ဆိုတာေတာ့ သိဖို႔ လိုတယ္ ။
အမွန္းတရားဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မေသပါဘူး ။ တန္းတူ ညီမွ်ေရးမွ ခင္ဗ်ာတို႔ရဲ႕ လူသားဝါဒ ဒီမိုကေရစီ အေရး ႐ွင္သန္ဖို႔ အတြက္ လူမ်ိဳးစု အျခား တိုင္းရင္းသား အေရး ကိစၥ အားလံုးကို သူတို႔ေတြ လုပ္ေဆာင္ ေတာ္လွန္ ေနၾကတာကို မင္းတို႔ေတြ မျမင္ ၾကျပန္ဘူးလား ။ ေနာက္တစ္ခုက မူမွန္ ၊ လမ္းေၾကာင္းမွန္ ၊ ရပ္တည္ခ်က္မွန္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ မ႐ွိရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ေတာ္လွန္ေရး မေအာင္ျမင္ဘူး ဆိုတာ ယေန႔ ေတာ္လွန္သူ အေပါင္းတို႔ သိၾကတယ္ ။
ေတာ္လွန္သူ အေပါင္းတို႔က တိုင္းရင္းသား ျပည္သူေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ မေဖာက္ျပန္ ရဘူး ဆိုတာ သူတို႔ေတြ စြဲျမဲစြာ ဤ ကတိ သစၥာ သံဓိဌာန္ကို ႏွလံုးသားထဲမွာ ကိုင္စြဲ ထားတယ္ ။ ခင္ဗ်ားတို႔ လြဲေနတဲ့ အသိတရားေတြကို ေျပာင္းလဲၿပီး မွန္ကန္တဲ့ ေျဖာင့္မတ္ျခင္း လမ္း၌ ေလွၽာက္လမ္း ၾကပါ ဗ်ာ ။
Subscribe to:
Posts (Atom)
Zawzaw Zaw
-
တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတြနဲ႔ ဗမာ့ သတ္မေတာ္ စစ္ေခြးေတြ ကြာၿခားခ်က္ ====== အားလံုးေသာ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတြဟာ ၿပည...
-
ခလရ ၂၉၇တို႔ကို ထပ္ၿပီး ဂ်င္းထည္႔ လိုက္ၿခင္း ==== 24.1.2018 ဒီမနက္ အေစာႀကီး 3:30AMမွာ ႐ွဒူဇြပ္နားက ခလရ (၂၉၇)တို႔ တပ္စြဲရာ ေနရာက...
-
ကိုးကန္႔ စစ္ပြဲ၌ ဗမာ့ မုဒိမ္း သတ္မေတာ္ စစ္ေခြးေတြ အေယာက္ ( ၂၀ ) ေကၽာ္ေလာက္ မရွဴ႕ မလွ ထိခိုက္ ကၽဆံုး ===== 4 . 22 . 2017 နံ...
-
ၿငိမ္းခ်မ္းမွဳ မရွိေသးသည့္ ရွမ္းေၿမာက္ ေဒသ တိုက္ပြဲ သတင္းႏွင့္ ဗမာ့ သတ္မေတာ္၏ က်ဴးေက်ာ္မွဳမွ ေကာက္က်စ္ ယုတ္မာ ရက္စက္မွဳ ====== ...
-
လူသတ္ လိုင္စင္ ပိုင္ဆိုင္ေသာ ေဒၚစု ===== ေဒၚစု လူသတ္ လိုင္စင္ ဆု ရတိုင္း ျပည္ေထာင္စု တိုင္းျပည္ အတြင္းမွာ မ...
-
U.S စစ္တပ္ရဲ့ MOAB ဗံုးႏွင့္ ေျမာက္ကိုရီးယားကို ဗဟိုျပဳေနတဲ့ စစ္ေရး အေျခအေန ××××××× ေၿမာက္ကိုရီးယားနဲ႔ စစ္ေရးတင္းမာေနတုန္းမွ...
-
တအာင္းတပ္မေတာ္ႏွင့္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ ယေန႔တိုက္ပြဲ ၂ ႀကိမ္ ထပ္မံျဖစ္ပြား ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ ၁၀ ဦးေက်ာ္ က်ဆံုး ၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ေမလ ၃ ရက...
-
ကရင္ အမ်ိဳးသား အစည္းအ႐ံုး၏ ႏိုင္ငံေရး ရည္မွန္းခ်က္နဲ႔ လတ္တေလာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အၾကပ္အတည္း ကရင္အမ်ိဳးသားအစည္းအ႐ံုးရဲ႕ ၁၆ႀကိမ္ေ...
-
NLD ေဒါင္းစားမရဲ့ စစ္ေခြးေတြရဲ့ ႏုိင္ငံေရး အဆင့္ေလ ။ NLD ေဒါင္းစားမရဲ့ သားသမီးေတြ အားလံုးက စစ္ေခြးနဲ႔ အတူတူ ၿဖစ္ကုန္လို႔ ပဲ ။ ...
-
ထိုင္း တပ္မေတာ္ႏွင့္ ကရင္ မၽိဳးခၽစ္ တပ္မေတာ္တို႔ ပူးတြဲ စစ္ဆင္ေရး ေလ့ကၽင့္ ခဲ့သည္ ။









